କବିତା

ରକ୍ତର ଡୋରୀ

Jitendriya Rout's odia poem raktara doree

ଯାତରା କରନ୍ତି ନିଜେ ଜଗନ୍ନାଥ,
ଭାଇ ଭଉଣୀର ସାଥିରେ,
ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମାଆଙ୍କୁ ସେ
ଏକା କରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ।

ରକ୍ତର ଡୋରୀ

ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ଲାଗଇ ଯାତରା
ନୀଳାଚଳ ଧାମ ପୁରୀରେ ,
ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କୁ
ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ରଥରେ ।

ଯାତରା କରନ୍ତି ନିଜେ ଜଗନ୍ନାଥ,
ଭାଇ ଭଉଣୀର  ସାଥିରେ,
ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମାଆଙ୍କୁ ସେ
ଏକା କରି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ।

ଭକତଙ୍କ  ଭାବ ପୋଡ଼ପିଠା ଲୋଭ
ଭୁଲେ ନାହିଁ କେବେ ସେହିରେ
ବରଷକ ଥରେ ବାହାନା କରିସେ
ବାହାରଇ ନନ୍ଦି ଘୋଷରେ ।

ଶିରିମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିକି ରଥ
ପହଞ୍ଚେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରେ,
ଆନନ୍ଦେ ଭକତ ଟାଣିକି ନିଅନ୍ତି
ଲାଗେ ନାହିଁ  ତାଙ୍କୁ ବାଧାରେ ।

ବଳଭଦ୍ର ସବା ଆଗରେ ଯାଆନ୍ତି
ଜଗନ୍ନାଥ ସବା ପଛରେ,
ସୁଭଦ୍ରା ଭଉଣୀ ମଝିରେ ଯାଆନ୍ତି
ହଜିଯିବେ ବୋଲି ଭିଡ଼ରେ ।

ମାଉସୀମା ଘରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ
ଲାଗିଥାଏ ଗୋଟେ ଦିନରେ,
ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଦେଖିଦେଲା ପରେ
ମାଉସୀ ହୁଅଇ ଖୁସିରେ ।

ନଅ ଦିନ ଯାକ ଏତେ ଖୁସି ହୁଏ
ପାଦ ଲାଗେ ନାହିଁ ମାଟିରେ,
ବାହୁଡ଼ିବା ଦିନ ପାଖେଇ ଆସିଲେ
ମାଉସୀ ଝରାଏ ଲୁହରେ ।

ବାହୁଡ଼ାର ଲୁହ ଖୁସି ଲୁହ ନୁହେଁ
କଇଁ  କଇଁ କାନ୍ଦେ ଦୁଃଖରେ,
ଗୋଟିଏ ବରଷ ପୁଣି ଦରକାର
ଆସିବା ପାଇଁସେ ସତରେ ।

ନଅ ଦିନ ଯାକ କେମିତି କଟଇ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମାଆଙ୍କର ମନ୍ଦିର ,
ସତୀ ନାରୀ ଯିଏ ସେ ଏକା ବୁଝିବ
ସ୍ୱାମୀ ବିନା କେତେ ଦୁଃଖରେ ।

ଫେରିବା ବାଟରେ ଅଭିମାନେ ଆସି
ଭାଙ୍ଗିଦିଏ ରଥ ଚକାରେ ,
କେତେ ବୁଝେଇଲା ପରେ ବୁଝିଥାନ୍ତି
ଆମ ଏଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ମାଆରେ ।

ଏଆଇ ସବୁ ନାଟ ଦେଖିବା ପାଇଁକା
ହୁଅନ୍ତି ଭକତ ରୁଣ୍ଢରେ,
ସରଧାବାଲିତ ନଅ ଦିନ ପାଇଁ
ହୁଏ ଜନ ସମୁଦରରେ ।

ଓଡ଼ିଆ ମାଟିରେ ସେ ଏକା ଓଡ଼ିଆ
ଭୁଲି ନାହିଁ ପରମ୍ପରାରେ
ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଭୁଲି ନାହିଁ କେବେ
ପଡି ଯାଇ ପତ୍ନୀ ପ୍ରେମରେ ।

ପରିବାର ସ୍ନେହ ଶାନ୍ତି ଓ ମମତା
ମିଳେ ନାହିଁ କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ,
ରକତର ଡୋରୀ  ନିଶ୍ଚୟ ଟାଣିବ
ଥାଅ ତୁମେ ଯେତେ ଦୂରରେ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top