କବିତା

ଛୋଟ ମୋର ଗାଁଟି

Priyanka Priyadarshani Das's odia poem Chota Mora Gaanti

ସରଗ ପଡ଼ିଛି ଛିଡ଼ି ତା’
ପ୍ରତି ଧୂଳିକଣାରେ ।
ଆଙ୍କିଛି ମେଦୁର ଛବି ମୋ ସେହି
ହୃଦ-ଅଗଣା ଟାରେ ।।

ଛୋଟ ମୋର ଗାଁଟି

ତୋଟାମୂଳ ଠାରୁ ପାହାଡ଼
ଯାଏ ସେ ବେନି କୋଟି ।
ପୃଥିବୀ ବିଦିତ ସେହି ମୋ
ନିଜ ଛୋଟ ଗାଆଁଟି ।।

ସରଗ ପଡ଼ିଛି ଛିଡ଼ି ତା’
ପ୍ରତି ଧୂଳିକଣାରେ ।
ଆଙ୍କିଛି ମେଦୁର ଛବି ମୋ ସେହି
ହୃଦ-ଅଗଣା ଟାରେ ।।

ସେଇଠି ଜନମ , ସେଇଠି
ଅଛି ମୋ ଷଠୀଘର ।
ଗୁଞ୍ଜରେ ହୃଦୟେ ଆଜିବି
ତାର ସରସୀ ତୀର ।।

ବିଶାଳ ଦୁନିଆ କଣରେ
ମାତ୍ର ଚାଖଣ୍ଡେ ଥାନ ।
ଛୋଟ ତାର ସୀମା,ସଂସ୍ଥାନ
ତାଠୁ ଆହୁରି ସାନ ।।

ମତୁଆଲା ଝର କରେ ତା
ପାଶେ କେତେ କିମିଆ ।
ସପନ ରାଇଜେ ଆଙ୍କେ ତା
ଲୋଭନୀୟ ଦୁନିଆ ।।

ସବୁଠୁ ରୋଚକ ଫଗୁଣ
ତାର ଉଷା ପାହାନ୍ତି ।
ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଥରେ ମାଟିରେ
ତା’ର ଶିର ନୁଆଁନ୍ତି ।।

ପାଞ୍ଚହାତ ଦେହେ, ଖଞ୍ଜା ମୋ
ପାଞ୍ଚ ପଞ୍ଜରା କାଠି ।
ମରଣ ଲଭିବି କାୟା ମୋ’
ସେଠି ହେବ ତାହାଟି ।।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top