କବିତା

ଅନନ୍ୟା

Ranjan Kumar Das

ସମୟ ପରି ବହି ଯାଇଚ ବୋଲି
ଦୂରକୁ, ଅନେକ ଦୂରକୁ
କହିବି ନାହିଁ ତମେ ପାଣିର ଧାର ।

ଅନନ୍ୟା

ପ୍ରତିମା ପରି ରହିଚ ବୋଲି
ନୀରବ ନିଥର
କହିବି ନାହିଁ ତମେ ପଥର

ସମୟ ପରି ବହି ଯାଇଚ ବୋଲି
ଦୂରକୁ, ଅନେକ ଦୂରକୁ
କହିବି ନାହିଁ ତମେ ପାଣିର ଧାର ।

ରାତ୍ରିଠୁ ଶୀତଳ ବୋଲି
ତମକୁ ଡାକି ପାରିବିନି ଜହ୍ନ
ବିତିଯାଇଥିବା ଚିତ୍ରପଟ ବୋଲି
କହି ପାରିବିନି ସ୍ୱପ୍ନ ।

ଅହରହ ସନ୍ତାପରେ ଜାଳୁଚ ବୋଲି
ଦୋଷ ଦେଇ କହିବିନି, ତମେ ନିଆଁ
ପଞ୍ଚଭୂତରୁ ପ୍ରପଞ୍ଚ ପ୍ରକୃତି ଭିତରେ
ଏଇଠି ତମେ
ଅଥଚ ଜାଣେନା
ତଥାପି ତମେ କାହିଁକି ଅନନ୍ୟା ??

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top