କବିତା

ମା’ ମନେ ପଡ଼େ

Matrudatta Mohanty's odia poem Maa Mane Pade

ଆଖିରେ ଧୂଳି ଟିକେ ପଡ଼ିଗଲେ
ଉଷୁମ ଲୁଗା କାନିକୁ କେହି ମାଡ଼ି ଦେଉନି
ଦୁଇ ଆଖିରେ ।

ମା' ମନେ ପଡ଼େ

ମା’ ନାହିଁ
ତା’ର ଛାଇ ଟିକେ ବି ନାହିଁ ।

ପାଦରେ କଣ୍ଟା ଫୁଟିଗଲେ
କେହି କହୁନି
ମାମୁଁଘରକୁ ଚାହାଁ ବୋଲି ।

ଆଖିରୁ ଲୁହ ବୋହିଗଲେ
ମା’ କାନି ପୋଛି ଦେଉନି ।

ତଣ୍ଟିରେ ଦାନାଟିଏ ଅଟକିଗଲେ
ପିଠି ଥାପୁଡ଼େଇ ଦେବା ପାଇଁ
ମା’ ହାତ ହଜିଯାଇଛି ।

ଆଖିରେ ଧୂଳି ଟିକେ ପଡ଼ିଗଲେ
ଉଷୁମ ଲୁଗା କାନିକୁ କେହି ମାଡ଼ି ଦେଉନି
ଦୁଇ ଆଖିରେ ।

ବର୍ଷାରେ ଭିଜିଲେ
ତେଲ ଟିକେ ପାଦ ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଏବେ !

କିଏ ସେ ବାରିବ ଆଜି
ଭଲ ମନ୍ଦ କରିବାକୁ ?

କଣ୍ଢେଇ ଭାଙ୍ଗିଯିବାର ଦୁଃଖରେ
ନିଜେ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ବେଳେ
କିଏ ଆଉଜେଇ ନେବ କୋଳକୁ ।

ଆଜି ଯେବେ ଦୁଃଖ ଲୁହ କଷ୍ଟ ଆଉ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ମାଡ଼ି ବସେ କୁହୁଡ଼ି ପରି,
ମା’ ଖାଲି ମନେପଡ଼େ ।

ତା’ର ସ୍ମୃତି ସବୁ
ସ୍ପର୍ଶ କଲାପରି ଲାଗନ୍ତି
କିନ୍ତୁ କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ।

ସେ ବେଶି ବେଶି ମନେପଡ଼େ
ଖାସ୍ ସେଇଥିପାଇଁ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top