କବିତା

ମୁଁ ଚାଷୀ, ଗରିବ ଚାଷୀ. . . !

Satyananda Bhurni's odia poem Mun Chaashi Gariba Chaashi

“ଜୟ ଜବାନ୍, ଜୟ କିଷାନ୍” ନାରା ଛଡ଼ା
ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ସମ୍ମାନ
କେଉଁଠି ଆଜି ଖୋଜି ପାଉନି,
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମୋ ଅଲୋଡ଼ା ଅତିଥି ସାଜିଛି
ଯିବାର କେବେ ନାଁ ନେଉ ନି !

ମୁଁ ଚାଷୀ, ଗରିବ ଚାଷୀ. . . !

ମୁଁ ସଭିଁଙ୍କ ଭୋକକୁ ମାରିବାର ଅସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରେ
ହେଲେ ବିଡ଼ମ୍ୱନା ତ ଏଇଠି,
ଅନେକ ଥର ସେଇ ଭୋକ
ମୋତେ କଲବଲ କରି ମାରେ ।

ଭଙ୍ଗା ଚାଳ, ଛିଣ୍ଡା ମଶିଣା,
ସାହୁକାରର କରଜ, ସ୍ତ୍ରୀ ପିଲାଙ୍କ ଛିଣ୍ଡା କନା,
କେତେଥର ମୋ ଆତ୍ମାକୁ ମାରିଛି
ନେତା ଆସିଲେ, ମୋ ସହ ପଖାଳ ଖାଇଲେ,
ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲେ, ପୁଣି ଚାଲିଗଲେ,
ମୁଁ ତ ଆଜି ବି ମରୁଛି ।

“ଜୟ ଜବାନ୍, ଜୟ କିଷାନ୍” ନାରା ଛଡ଼ା
ମୋ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ସମ୍ମାନ
କେଉଁଠି ଆଜି ଖୋଜି ପାଉନି,
ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମୋ ଅଲୋଡ଼ା ଅତିଥି ସାଜିଛି
ଯିବାର କେବେ ନାଁ ନେଉ ନି !

ମୋ ଛଡ଼ା ସମସ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ
କାରଣ ମୁଁ ଗୋଟେ ଗରିବ ଚାଷୀ,
ହତାଶ ମୁଁ, ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି ବଞ୍ଚିଛି,
ମୋ ଆତ୍ମା ତ ହଜାରେ ଥର ମରି ସାରିଛି
ଖାଲି ଯାହା, କେଉଁ ଥୁଣ୍ଟା ବରଗଛେ
ମୋ ଶରୀର ଝୁଲିବା ବାକି ଅଛି ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top