କବିତା

କହେ ମାଟି ମାଆ ଆମର

Basudev Mohapatra's Odia Poem KAHE MATI MAA AAMARA

ବୁକୁ ତା’ ବିଦାରି
ଚାଷୀ ଚାଷ କରି
ଉପୁଜାଏ ଆମ ଆହାର,
ଧରି ସେ ରଖିଛି
ଦେଖୁଁ ଯାହା କିଛି,
ଧରଣୀ ଜନନୀ ଆମର

କହେ ମାଟି ମାଆ ଆମର

ଧନ୍ୟ ମାଟି ମାଆ ଆମର,
ଜୀବନ ଅକଳନ
କରଇ ପୋଷଣ,
ଚରଣେ ତା’ କୋଟି ଜୁହାର ।

ବୁକୁ ତା’ ବିଦାରି
ଚାଷୀ ଚାଷ କରି
ଉପୁଜାଏ ଆମ ଆହାର,
ଧରି ସେ ରଖିଛି
ଦେଖୁଁ ଯାହା କିଛି,
ଧରଣୀ ଜନନୀ ଆମର ।

ଖରାର ତାତିରେ,
ବରଷା, ଶୀତରେ
ଥରି ଉଠେ ଛାତି ତାହାର,
ସବୁ ସହିନିଏ,
ଲୁହ ନ ଗଡ଼ାଏ,
ସର୍ବସହା ନାଆଁ ତାହାର ।

ସୁନା, ରୂପା, ହୀରା,
ତେଲ, କି କୋଇଲା,
ଅକଳନ ଧନ ମାଆର,
ତା’ ଗରଭୁ ନେଇ
ମଣିଷ କହଇ-
ବସୁମତୀ ମାତା ଆମର ।

ସବୁ ମଣିଷର
ମାଆ ସେ ନିଜର
ସବୁରି ସୁଖର ଆଧାର,
ଦୁଃଖ କି କଷଣ
ମଣିଷ ଭିଆଣ,
ଦୋଷ ଲେଶ ନାହିଁ ମାଆର ।

ବସୁଧାଟି ସାରା
ପରିବାର ପରା
ଋଷିମୁନିଙ୍କର ବିଚାର,
ଲଢ଼େଇ କିପାଇଁ
ଭାଇ ସାଥେ ଭାଇ
ସବୁ ପୁଅ ଏକ ମାଆର ।

ମିଳିମିଶି ଚଳ,
ଏକତା ହିଁ ବଳ,
ଉପକାର କର ପରର,
ନିଜେ ଦୁଃଖ ସହ,
ଅନ୍ୟକୁ ସୁଖ ଦିଅ-
କହେ ମାଟି ମାଆ ଆମର ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top