ଗଳ୍ପ

ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ

Dr Bibhuti Pattanaik's odia story Thuntaagacha Ebn Swapnara Chadhei

ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛଡ଼ାଳରେ ବସନ୍ତି ନାଇଁ । ଥୁଣ୍ଟା ଗଛରେ କେମିତି ପତ୍ର କଅଁଳିବ- ଡାଳ ଘଞ୍ଚ ହେବ-ସେ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା-ଆପଣ ଥରେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଦେଖନ୍ତୁ- ନିଦ ବଟିକା ପଏଜନ-ବିଷ ଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରଖନ୍ତୁ ।

ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ

-: ପୂର୍ବରୁ :-

ଗୋଟିଏ ଚାକିରି ଛାଡ଼ି ଆଉ ଗୋଟିଏ କମ୍ପାନୀକୁ ଗଲେ ଯେପରି ଶ୍ରମର ଦାମ୍ ବଢ଼େ-ବାର୍ଷିକ ବେତନର ପରିମାଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ରାଜନୀତି କରୁଥିବା ଲୋକେ ଦଳ ବଦଳ କଲେ ସେହିପରି ଜନପ୍ରିୟତା ବଢ଼େ । ଗୋଟିଏ ଚାକିରିରେ ସାରା ଜୀବନ ପଡ଼ି ରହିଲେ ଯେପରି ହିସାବ- ବହିର୍ଭୂତ ଆୟ ବଢ଼େ ନାହିଁ । ଗୋଟିଏ ରାଜନୈତିକ ଦଳରେ ମାଟି କାମୁଡ଼ି ପଡ଼ି ରହିଥିଲେ ଲୋକଙ୍କ ପତିଆରା ବଢ଼େ ନାହିଁ ।

ବିଛଣା ବଦଳ ପରେ ସେଥିପାଇଁ ଶ୍ୟାମଳ ଦଳ ବଦଳ କରିବା ଉଚିତ୍ ମନେ କରୁଥିଲା ।

କିନ୍ତୁ ତୃଣାର ବିନା ଅନୁମୋଦନରେ ସମତା ଛାଡ଼ି କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗ ଦେବା କଥା ସ୍ଥିର କରିପାରୁ ନଥିଲା ଶ୍ୟାମଳ । ଯାହା ହେଲେ ବି ସେ ତା’ର ସ୍ତ୍ରୀ, ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଆଇନ୍ ଅନୁସାରେ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇ ନାହିଁ ।

କିନ୍ତୁ ଯେପରି ଭାବରେ ତୃଣା ତାକୁ ସେଦିନ ରାତିରେ ଡାକିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଦରଜା ଖୋଲିଲା ନାହିଁ । ଦଳ ବଦଳ କରିବା କଥା ସେ ତାକୁ ପଚାରିବା ପାଇଁ ସାହସ କଲା ନାହିଁ ।

– କାଲି ରାତିରେ କ’ଣ କହିବା ପାଇଁ ଡାକୁଥିଲ ?

– ତମେ ତ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଯାହା ପଚାରିବି ବୋଲି ଭାବିଥିଲି ତାହା ଭୁଲିଗଲିଣି । ହଁ- ଏ ମାସର ଘର ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ମୋର ସେଆର୍ ତିନି ହଜାର ଟଙ୍କା ରଖ ।

ଟଙ୍କାଟା ବଢ଼ାଇଲାବେଳେ ଶ୍ୟାମଳ ଭାବୁଥିଲା ତା’ର ଖାଇବା, ରହିବା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୁଏତ ନେବା ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଇବ ନାହିଁ ତୃଣା । କିନ୍ତୁ ସେପରି କିଛି ଘଟିଲା ନାହିଁ ।

ଟଙ୍କାଟା ନ ଗଣି ନେଇଗଲା ତୃଣା ।

ସମ୍ପର୍କ କ୍ରମଶଃ ସରଳ ହୋଇଗଲା । ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥରେ ସେ ପେଇଂ ଗେଷ୍ଟ୍ । ତୃଣାର ହାତରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର ଅଧିକାର ତା’ର ଅଛି । କିନ୍ତୁ ତା’ ପାଇଁ ନାଇଟ୍ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧି ଦରଜା ଖୋଲିବାର ବାଧ୍ୟବାଧକତା ତୃଣାର ନାହିଁ ।

ସେ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ ତୃଣା ତା’ର ସେବାରେ କାର୍ପଣ୍ୟ କରେ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ସେ ଅସୁସ୍ଥ ହେଲେ ତାକୁ ଡାକ୍ତର ଡାକିବାକୁ ସେ ଦିଏ ନାହିଁ । ନିଜେ ଫୋନ୍ କରି ଡାକ୍ତର ବୋଷ୍‌ଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ନିଏ । ଔଷଧ ଦୋକାନକୁ ଫୋନ କରି ଦେଲେ ସେମାନେ ଔଷଧ ପଠାଇ ଦିଅନ୍ତି ।

ବିଛଣା ଅଲଗା ହୋଇଗଲା ପରେ ତୃଣା କେବେ ବଡ଼ ମାପର କୌଣସି ରୋଗରେ ପଡ଼ି ନାହିଁ । ଥଣ୍ଡା, କାଶ, ଜ୍ୱର- କେବେ ମାଇଗ୍ରେନ୍-ସବୁ ରୋଗ ଡାକ୍ତର ବୋଷଙ୍କ ଔଷଧରେ ଭଲ ହୋଇଯାଏ ।

କିନ୍ତୁ ଶ୍ୟାମଳ ବିଛଣା ବଦଳ ପରେ ପ୍ରାୟ ନିଦ୍ରାହୀନତା ବ୍ୟାଧିରେ ଅସୁସ୍ଥ । ରାତିରେ ନିଦ ହୁଏ ନାହିଁ । ସକାଳକୁ ଆଖି ଜଳୁଥାଏ । ଚା’ ପିଇଲା ବେଳେ ତୃଣା ତା’ର କଅଣ ହୋଇଛି ବୋଲି ପଚାରିଲେ କିଛି ହୋଇନାହିଁ ବୋଲି କହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଏଡ଼ାଇଯାଏ ଶ୍ୟାମଳ ।

ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ବି ରାତିରେ ଭଲ ନିଦ ହେଉ ନାହିଁ- ଏକଥା ମୁହଁ ଖୋଲି କହିବାକୁ ସଙ୍କୋଚ ଆସେ । ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ ନ ପଚାରି ସେ ଦୋକାନରୁ ସ୍ଲିପିଙ୍ଗ ପିଲ୍ କିଣି ଆଣେ । ପ୍ରଥମେ ଗୋଟାଏ ବଟିକା ଖାଇଲେ ନିଦ ହେଇଯାଉଥିଲା ।

ବେଳେ ବେଳେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।

ଏବେ ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁ ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ବି ତା’ର ଅବଚେତନରେ ଅବତରଣ କରନ୍ତି ନାଇଁ ।

ନିଦ ବଟିକାରେ ଆଖିପତା ଯୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ । କିନ୍ତୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ।

ନିଦ ନ ହେଲେ ସେ ନିଦ ବଟିକା କିଣି ଆଣେ । କିନ୍ତୁ କେଉଁ ବଟିକା ଖାଇଲେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଯିବ- ସେ କଥା କେହି ତାକୁ କହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।

ଦେହରେ ଉତ୍ତାପ ନଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ୱର ଥାଏ । ପ୍ରଚୁର ପାଣି ପିଇଲେ ବି କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ ନାହିଁ ।

ତା’ର ଏ ଅସୁସ୍ଥତା ତୃଣାକୁ ଚିନ୍ତାରେ ପକାଇ ଦିଏ ।

ସେ ଡାକ୍ତର ବୋଷଙ୍କୁ ଖବର ଦିଏ । ବିଛଣା ବଦଳ ଅନେକ ଆଗରୁ ସେ ତାଙ୍କର ପାରିବାରିକ ଚିକିତ୍ସକ ଥିଲେ । ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ନାଡ଼ି ନକ୍ଷତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଭଲ କରି ଜଣା ।

ଶ୍ୟାମଳର ଦେହ ଭଲ ନାହିଁ ବୋଲି ଖବର ପାଇ ଡାକ୍ତର ବୋଷ ଆସିଥିଲେ । ତା’ର ଭୋକ କମି ଯାଉଛି । ଓଜନ ହ୍ରାସ ଘଟିଛି ।କନ୍‌ଷ୍ଟିପେସନ୍ ଲାଗି ରହିଛି ।

ରୋଗର କାରଣ ଅନୁମାନ କରି ନ ପାରି ଡାକ୍ତର ବୋଷ ତାକୁ ପଚାରିଲେ-

– ଭୋକ ହେଉ ନାହିଁ, ନିଦ ହେଉ ନାହିଁ । କାହିଁକି ?

ସେଥିପାଇଁ ମୋର ଚିନ୍ତା ନାହିଁ । ଶ୍ୟାମଳ ହସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । କିନ୍ତୁ ହସି ପାରିଲା ନାହିଁ ।

ତା’ପରେ ଖୁବ୍ ଭାବିଚିନ୍ତି କହିଲା- “ପ୍ରାୟ ତିନିମାସ ହେଲା ମୁଁ ଭଲ କି ଖରାପ – କିଛି ଗୋଟିଏ କି ଅଧା ସ୍ୱପ୍ନଟିଏ ଦେଖି ନାଇଁ । ଭୋକ ନ ହେଲେ ମୁଁ ବଞ୍ଚିଛି- ବଞ୍ଚିବି । ନିଦ ନ ହେଲେ ବି ଚଳିବ । ନିଦ୍ରାହୀନତା ଦୂରୀକରଣର ଉପାୟ ମତେ ଜଣାଅଛି । କିନ୍ତୁ ସ୍ୱପ୍ନ ନ ଦେଖିଲେ ମୁଁ ମରିଯିବି । ଯଦି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଇ କିଛି ଔଷଧ ଥିବା ମତେ ପ୍ରେସ୍କ୍ରିପ୍ସନ୍ ଲେଖି ଦିଅନ୍ତୁ-ଯେତେ ଟଙ୍କା ପଡ଼ିଲେ ବି ମୁଁ ସେ ସ୍ୱପ୍ନସିଦ୍ଧ ଔଷଧ କିଣି ଆଣିବି ।”

ଡାକ୍ତର ବୋଷ ଶ୍ୟାମଳ ମୁହଁରୁ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ ଆଣି ତୃଣା ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ ।

କହିଲେ- “ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛଡ଼ାଳରେ ବସନ୍ତି ନାଇଁ । ଥୁଣ୍ଟା ଗଛରେ କେମିତି ପତ୍ର କଅଁଳିବ- ଡାଳ ଘଞ୍ଚ ହେବ-ସେ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା-ଆପଣ ଥରେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଦେଖନ୍ତୁ- ନିଦ ବଟିକା ପଏଜନ-ବିଷ ଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଦୂରରେ ରଖନ୍ତୁ ।”

ଡାକ୍ତର ବୋଷ ଚାଲିଗଲା ପରେ ତୃଣା ଶ୍ୟାମଳକୁ କିଛି ସମୟ ନିରେଖି ନିରେଖି ଦେଖିଲା ।

ତା’ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲା ଭଳି କହିଲା- “ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ ଏ ଥ୍ରୀ-ବେଡ୍ ରୁମ୍ ଫ୍ଲାଟ୍‌ର ଝର୍କାବାଟେ ଦୂର ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଯାଇଛି- ତା’ର ଆଉ ଫେରି ଆସିବାର ନାହିଁ । ତମେ ଯଦି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଚାହଁ- ଏ ଘର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଚାଲିଯାଅ- ମୁଁ ତମକୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅଟକାଇ ରଖିବାକୁ ଚାହେଁ ନାଇଁ ।”

ତା’ପରେ ସେ ଗୋଟାଏ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ଭଳି ଧୀରେ ଧୀରେ ଅପସରି ଗଲା । କାୟାରୁ ଛାୟା, ପାଦ ଶବ୍ଦ ଧୀରେ ନିସ୍ତବ୍ଦ ହୋଇ ଆସିଲା ।

କାର୍‌ର ହର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣାଗଲା ।

ମାଷ୍ଟର ବେଡ୍‌ରୁମ୍ ଆଡୁ ମୁହଁ ଫେରାଇ ଦାଣ୍ଡଘର ବାହାରକୁ ଅନେଇଲା ଶ୍ୟାମଳ ।

ନାଲିବତି ଲଗା କାର୍‌ରୁ ବାହାରି ଶାସନ ମୁଖ୍ୟ ଦାଣ୍ଡଘର ଦେଇ ମାଷ୍ଟର ବେଡ୍‌ରୁମ୍ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ । ବଡ଼ ଅନ୍ୟମନସ୍କ ଥିଲା ଶ୍ୟାମଳ ।

ଦୁଇ ହାତ ଲମ୍ୱାଇ ତା’ର ଶାସନ-ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ବାଧା ଦେବାର କଥା ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ସେ କଥା ଅନେକ ଦିନ ଧରି ନିଦ୍ରାହୀନତା ଭୋଗୁଥିବା ଶ୍ୟାମଳ ଦତ୍ତ ଭୁଲିଗଲା । କଥା ଦେଇ କଥା ରଖିପାରିଲା ।

ସେ କେବଳ ଏକ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ଭଳି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲା ।

ସ୍ୱପ୍ନର ଚଢ଼େଇ ଧରିବାକୁ ଶିକାରୀ ଏନ୍.ଡ଼ି. ତିୱାରୀ ଦାଣ୍ଡଘର ଅତିକ୍ରମ କରି ମାଷ୍ଟର ବେଡ୍‌ରୁମ୍‌ରେ ହାତ ମାରିବା ମାତ୍ରେ ଦରଜା ଖୋଲିଗଲା ।

ନୀଳ ଈର୍ଷାରେ ଜଳି ଉଠି ଲିଭିଗଲା ଶ୍ୟାମଳ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top