କବିତା

ବାପା ଆଉ ତମେ କାନ୍ଦନା

Dr Dilip Kumar Swain's odia poem Baapa aau tame kaandanaa

ଗୋଟାଏ ଧାନ ପାଇଁ
ବାପା ଯାଆନ୍ତି ମୂଲମାଗି
ଚାଉଳ ମୁଠାଏ ପାଇଁ
ଧାନକୁଟେ ବୋଉ ଘର ଘର ।

ବାପା ଆଉ ତମେ କାନ୍ଦନା

ଆଉ ଭାବି ହେଉନି
ବାପାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ବସିବା କଥା ।

ବାପା ଏବେ ଆକାଶ
ହାତ ପାଉନି ମୋର ।

ଗୋଟାଏ ଧାନ ପାଇଁ
ବାପା ଯାଆନ୍ତି ମୂଲମାଗି
ଚାଉଳ ମୁଠାଏ ପାଇଁ
ଧାନକୁଟେ ବୋଉ ଘର ଘର ।

ଦେଖୁନ
ଧାନକୁଟେଇ ପୁଅ ବୋଲି
ଲେଖା ହୋଇଚି ମୋ ଦେହସାରା ।

ବାପା, ତମେ ନାହଁ  ଯେ
ଖାଁ, ଖାଁ ଦିଶୁଚି ଘରବାଡ଼ି
ଧାନଗଦାଟି ଦେଖିଲେ
ଡାକି ଦେଉଚି ବାପା ବୋଲି ।

ଭଉଣୀର ରାକ୍ଷୀ ବଦଳରେ
ଦେଇଚି ତାକୁ ବଇଁଚି କୋଳି
ଦେଇପାରିଲିନି ସମୃଦ୍ଧ ଭବିଷ୍ୟତଟେ
ଦେଇଲୋ,
କୋଳିତକ ତୋର
କଣ୍ଟାଯାକ ମୋର ।

ଠାକୁରଙ୍କ ଫଟ ତଳେ
ଲୁଚି ରହିଥାଏ ଦୁଃଖ
ଚାଉଳବଣାରେ ଭୋକ
ଛପର ହୋଇ ନଥିବା ଚାଳଘରେ
ରସକଂସାରେ ପଡୁଥିବା ବର୍ଷାପାଣି ପରି
ଆମରି ଭାଗ୍ୟ ।

ବାପା, ଆଉ ତମେ କାନ୍ଦନା
ଏବେ ମୋର କାନ୍ଦିବା କଥା ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top