କବିତା

ବୈଜୟନ୍ତୀ

Matrudatta Mohanty's odia poem Baijayantee

ପ୍ରିୟା ତୋ ପଣତ ତଳେ
ମୋ ରାତି ପାହେ ପୁଣି ସଞ୍ଜ ଢଳେ ।

ତୋ ଆଖିରୁ କଜଳ ନେଇ
ଆଙ୍କି ବସେ ଯେବେ ଚିତ୍ର ତୋର
ଫଗୁଣ ରଙ୍ଗ ଦିଏ
ତୋ ଛବି ଥାଏ ମୋ ମନ ତଳେ ।

ତୋ ତନୁର ଶୁଭ୍ରରଙ୍ଗ
ଲାଗେ ସକାଳର ରଙ୍ଗ ପରି
ତୋ ଗୋଲାପି ଓଠର ରଙ୍ଗରେ
ମୋ କବିତାର ଦେହ ଭିଜେ ।

ତୋ ଅଧରରୁ ଝରିଯାଏ
ଯେବେ ହସର ଜୁଆର
ମୋ ଦୁନିଆଟା ମୋତେ ସତେ
କେତେ ରଙ୍ଗିନ୍ ଲାଗେ ।

ପ୍ରିୟା ତୋ ମହକ ନେଇ
ମୋ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ମହକୁଛି
ତୋ ଗଭୀର ଆଖିରେ ମୁଁ ବୁଡ଼ି ଯାଏ ଅହରହ
ତୋ ନିଃଶ୍ୱାସରେ ମୋତେ
ମହାମନ୍ତ୍ର ଶୁଭୁ ଅଛି ।

ପ୍ରିୟା,
ସତେ ତୁ ଶ୍ରାବଣରେ ବରଷାର ଧାରା ପରି
ଅବା ବଗିଚାରେ ପ୍ରଜାପତି,
ମୋ ପାଇଁ ତୁ ଖାଲି ଜହ୍ନ ରାତି
ପୁଣି ମୋ ପ୍ରେମର ବୈଜୟନ୍ତୀ !

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top