କବିତା

ଦୂରରୁ ଶୁଭୁଥିବା ଗୀତ

Dr Dilip Kumar Swain's odia poem Dooraru Shubhuthibaa Geeta

ଏବେ କାହିଁକି
ଦଳ ଦଳ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ
ମୋର ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ମନ ହୁଏ ।

ଦୂରରୁ ଶୁଭୁଥିବା ଗୀତ

ଏବେ କାହିଁକି
ଦଳ ଦଳ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ
ମୋର ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ମନ ହୁଏ ।

ମନେପଡ଼େ ବୋଉ !

ରା’ ଧରି କାନ୍ଦୁଥିବା ପୁଅ
ତୁନି ହୋଇଯାଏ ଗୋଟିଏ ଗୀତରେ
ଗୀତ ମନେପଡ଼େ
ବୋଉ ଫେରେନା
ପକ୍ଷୀମାନେ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ
ଲୁହ ଫେରେନା ।

ଭାବିଲି ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ିଯିବି ଆକାଶକୁ
ପ୍ରେମର ଶାଗୁଆ ଗଛରେ ବସି
ଖାଇଲି ଖଟାମିଠା ଫଳ
ଦିନେ ଉପୁଡ଼ି ପଡ଼ିଲା ଗଛ
ଉଡ଼ିଗଲେ ସବୁ ପକ୍ଷୀ
ଅଧା ରହିଗଲା ସେହି ସବୁଜ ଗୀତ
ପକ୍ଷୀଟିଏ ହେବା ବଡ଼ କଷ୍ଟ ।
ମୁଁ ଆଉ ଗୀତ ଗାଇ ପାରେନା
ଶାଗୁଆ ଗଛ ଓ ପକ୍ଷୀ ସ୍ୱପ୍ନଙ୍କୁ ପାଶୋରେ ।

ପାହାଡ଼ କୋଳରେ ଓହଳି ପଡ଼ିଥିବା ମେଘ
ଅଧାଚାନ୍ଦର ଅଧର
ପାଚିଲା ଧାନକ୍ଷେତ
ବାଙ୍କବୁଲା ନଈର ଲାବଣ୍ୟ
ମୋତେ ପକ୍ଷୀ ମନସ୍କ କରେ ।

ଅନ୍ଧାରରେ ଗୀତଖାତା ଖୋଜେ
ସେତେବେଳକୁ ପକ୍ଷୀମାନେ
ମିଶି ସାରିଥାଆନ୍ତି ଦିଗ୍‌ବଳୟରେ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top