କବିତା

ଗଛ

Nilamadhab Kar's odia poem Gacha

ହୁଏତ ଗଜୁରି ପାରେ
ସେଠି ମୋର ଆତ୍ମା
ଜଳିଥିଲା ଯହିଁ ମୋର
ଏନ୍ତୁଡ଼ି ଓ ଜୁଇ

ଗଛ

କେମିତି ବା ଜାଳିହେବ ନିଜକୁ ଏଣିକି
ଜଳିଗଲା ପରେ ଜୁଇ
ଧୋଇଯିବା ପରେ ମୋ ପାଉଁଶ
ଶ୍ରାବଣ ବନ୍ୟାରେ

ଜଳିବକି ଓଦା ଭୂଇଁ
ଜଳେ କି ପୃଥିବୀ

ହୁଏତ ଗଜୁରି ପାରେ
ସେଠି ମୋର ଆତ୍ମା
ଜଳିଥିଲା ଯହିଁ ମୋର
ଏନ୍ତୁଡ଼ି ଓ ଜୁଇ

ହୁଏତ ଗଜୁରି ପାରେ
ଗଛଟିଏ
ମା’ର ଗର୍ଭରେ
ସେ ହିଁ ମୋର ଆତ୍ମା

ହେ ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ
ଘଡ଼ିଏ ଅପେକ୍ଷା କର
ମୋ ଗଛରେ ଫୁଲ ଫୁଟୁ
ଫଳ ହେଉ –
ତମ ପିଲା ଖାଆନ୍ତୁ ଖୁସିରେ

ତାପରେ ଖଞ୍ଜିବ ମୋତେ
ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି
ଜଳିବି ମୁଁ ହୁତ ହୁତ ହୋଇ
ତୁମର ଜୁଇରେ

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top