କବିତା

ଜୀବନ

Dr Satyanarayan Mishra's odia Poem Jeebana

ସେ ନଦୀ ତଟ ନଥିବ ଅପନ୍ତରା କଣ୍ଟକିତ ଭୂଇଁ
ନଥିବ ଶଯ୍ୟାରେ ତା’ର ଚୋରାବାଲି ଯେ ନେବ ଚୋରାଇ
ସେ ଭୂଇଁରେ ରହିବାନି, ସେ ଖାଲକୁ ମାନିବାନି
ଅସରନ୍ତି ପଥରେ ଗମିବା, ସାଗରେ ମିଶିବା, ଜୀବନ ଖୋଜିବା ।

ଜୀବନ

ଏ ଜୀବନ ଯଦି ଦୁର୍ବିସହ
ଆସ ନୂଆ ଜୀବନ ଖୋଜିବା
କଳକଳ ବହୁଥିବା ନଦୀପରି ଶବ୍ଦ ଯା’ର
ଢଳଢଳ କରୁଥିବା ପଦ୍ମପରି ବାସ ଯା’ର
ସେ ନାଦେ ମଜ୍ଜିବା, ସେ ବାସେ ରସିବା
ଆସ ଏକ ଜୀବନ ଖୋଜିବା ।

ସେ ନଦୀ ତଟ ନଥିବ ଅପନ୍ତରା କଣ୍ଟକିତ ଭୂଇଁ
ନଥିବ ଶଯ୍ୟାରେ ତା’ର ଚୋରାବାଲି ଯେ ନେବ ଚୋରାଇ
ସେ ଭୂଇଁରେ ରହିବାନି, ସେ ଖାଲକୁ ମାନିବାନି
ଅସରନ୍ତି ପଥରେ ଗମିବା, ସାଗରେ ମିଶିବା, ଜୀବନ ଖୋଜିବା ।

ସେ ଜୀବନ ସ୍ରୋତରେ ତ ନ ଥିବ ଭଉଁରୀ
ନଥିବ କୁହୁକ ଗଣ୍ଡ ମଗର ପ୍ରହରୀ
ଭଉଁରୀରେ ଭ୍ରମିବାନି, କୁହୁକରେ ପଡ଼ିବାନି
ମଗରର ନଜରୁ ବଞ୍ଚିବା, ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଧାଇଁବା, ଜୀବନ ଖୋଜିବା ।

ଜୀବନ ତ କେବେ ନୁହେଁ ଶଙ୍କୁଳ ବିହୀନ
କେବେ ଖାଲଖମା ଆଉ କଣ୍ଟକିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ
ସବୁକୁ ସାଉଁଟି ନେବା, ଜୀବନ ତ ଜୀବନ ହିଁ ତାକୁ ଆଦରିବା,
ଜୀବନ ଜୀଇଁବା ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top