କବିତା

ଝରକା ଫାଙ୍କରେ

Subhadarsini Das's odia poem Jharakaa Phankare

ମା’ ମୋର କହିଛି କାହା ମନେ ଦୁଃଖ ଦେବୁନି
କାହା ମନେ କଷ୍ଟ ଦେବୁନି;
ବାପାମା’ଙ୍କ ମହତ ରଖିବୁ…

ଝରକା ଫାଙ୍କରେ

ଚାରିକାନ୍ଥ ଭିତରେ ମୋ ଦୁନିଆ
କବାଟ ବନ୍ଦ ଏଠି ଝରକା ବି ବନ୍ଦ;
ସେଇ ଝରକା ଫାଙ୍କରେ ମୁଁ ଖୋଜେ
କବାଟ ସେପଟ ଦୁନିଆ ।

ମା’ ମୋର କହିଛି କାହା ମନେ ଦୁଃଖ ଦେବୁନି
କାହା ମନେ କଷ୍ଟ ଦେବୁନି;
ବାପାମା’ଙ୍କ ମହତ ରଖିବୁ…

ଭୁଲିଗଲେ ଏମାନେ
ଭୁଲିଗଲେ ସେମାନେ,
ମୋର ବି ମନଅଛି ମୋର ବି ଜୀବନ ଅଛି;
ଝରକା ଫାଙ୍କ ନୁହେଁ ମୋ ଦୁନିଆ ।

ହସିଲା ବେଳେ ମୁଁ ଲୁହକୁ ପି’ଯାଏ
କାନ୍ଦିଲା ବେଳେ ମୁଁ ଘରକଣେ ଲୁଚିଯାଏ,
ଉଡିବାକୁ ଚାହେଁ ମୁଁ, ବଂଚିବାକୁ ଚାହେଁ ମୁଁ;
ହତାଦର କରନାହିଁ ମତେ
ବଂଚି ଥାଉଥାଉ ମାରିଦିଅ ନାହିଁ ମତେ;
ଝରକା ଫାଙ୍କ ନୁହେଁ ମୋ ଦୁନିଆ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top