କବିତା

ମନ ଆକାଶର ଜହ୍ନ

Ashok Biswal's odia poem Mana Aakaashara Jahna

ମୋ ମନ ଆକାଶରେ
ତୁମ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଭାସି ଆସୁଥାଏ
ଦିଶେ ତୋଫା ଜହ୍ନ ଭଳି
ସେମିତି କୋମଳ ମଧୁର
ହସୁଥାଏ ମୋତେ ଦେଖିକରି ।

ମନ ଆକାଶର ଜହ୍ନ

ଉଠି ଆସେ ଜହ୍ନ ଧିରେ ଧିରେ
ତୁମ ଘର ଛୁଇଁ
ହସୁଥାଏ ପର୍ବତ ଶିଖରୁ
ଅନାଇ ରହେ ମୁଁ ଅପଲକ ନୟନରେ
ଆଖି ପତା ପଡେ ନାହିଁ ।

ମୋ ମନ ଆକାଶରେ
ତୁମ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଭାସି ଆସୁଥାଏ
ଦିଶେ ତୋଫା ଜହ୍ନ ଭଳି
ସେମିତି କୋମଳ ମଧୁର
ହସୁଥାଏ ମୋତେ ଦେଖିକରି ।

ଅନାଇ ରହେ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ
ମୋ ମନ ଆକାଶରେ
ତୁମେ ଉଇଁ ଆସ
ପଡିଥାଏ କୋମଳ ଛାଇ ତ ତୁମର
ମନ ମୋହିଯାଏ
ଯେଉଁଠିକୁ ଦେଖେ
ତୁମେ ଉଙ୍କିମାରୁ ଥାଅ ।

ଆକାଶରୁ ଧିରେ ଉଠି ଆସେ ଜହ୍ନ
ହସୁଥାଏ ପର୍ବତ ଶିଖରୁ
ମୋ ମନ ଆକାଶରେ ତୁମେ ହସୁଥାଅ
ଜହ୍ନଠାରୁ ତୁମ ଶତ ଗୁଣରେ ସୁନ୍ଦର
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଶ ତୁମେ ଜହ୍ନଠାରୁ
ସବୁ କିଛି ମୁଁ ଭୂଲିଯାଏ
ଚାରି ଆଡେ ତୁମ ମୟ ଖାଲି
ରାତିରେ ଆଉ ଅନ୍ଧାର ନଥାଏ
ଜହ୍ନ ପରି ତୁମେ ଉଇଁ ଥାଅ
ମୋର ମନ ଆକାଶରେ ।

ରାସ୍ତାକୁ ତୁମେ ଆଲୋକିତ କର
ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଥାଅ
ହୃଦୟରେ ମୋର ଜହ୍ନର ଆଲୋକ
ବାହୁରେ ତୁମେ ନେଇଯାଅ ।

(ଷଷ୍ଠ ଦଲାଇଲାମାଙ୍କ ତରୂଣ ଜୀବନର ଭାବନା ଏ କବିତାମାନଙ୍କରେ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ପ୍ରତିଫଳନ କରାଯାଇଛି । ସେ ଅରୂଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶର ତାୱାଙ୍ଗ ଅଂଚଳରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଷଷ୍ଠ ଦଲାଇଲାମା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା । ତରୁଣ ବୟସରେ ସେ ସଂସାରରୁ ବିଦାୟ ନେଇଥିଲେ । )

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top