କବିତା

ମଣିଷ ଓ ଊର୍ମି

Meenakshi Debi's Odia Poem MANISHA O URMEE

ଅନ୍ତର ଭରି ଭଲପାଏ ଯିଏ
କରୁଛ ତା’ ସାଥେ ଛଳନା
ଟିକେ ଛୁଇଁ ଦେଇ ସପନ ଜଗାଇ
ଫେରିଯାଅ କରି ବାହାନା
ନିରବରେ ଖାଲି ପଡ଼ିରହେ ବେଳା
ଦୁଃଖରେ ଭିଜିଯାଇ ।

ମଣିଷ ଓ ଊର୍ମି

ମୁଁ ଜାଣେ ତୁମେ ପାରିବନି କେବେ ରହି
ଊର୍ମିହେ ତୁମେ ବେଳାର ପ୍ରଣୟ ପାରିବ କି ଭୁଲିଯାଇ !

ଅନ୍ତର ଭରି ଭଲପାଏ ଯିଏ
କରୁଛ ତା’ ସାଥେ ଛଳନା
ଟିକେ ଛୁଇଁ ଦେଇ ସପନ ଜଗାଇ
ଫେରିଯାଅ କରି ବାହାନା
ନିରବରେ ଖାଲି ପଡ଼ିରହେ ବେଳା
ଦୁଃଖରେ ଭିଜିଯାଇ ।

ଫେରିଆସ ପୁଣି ନିଜ ଭୁଲ୍ ବୁଝି
ସେଇ ବେଳାଭୂମି ପାଖକୁ
ଭୁଲିଯାଇ ସେ ଯେ ସବୁ ଅଭିମାନ
ତୋଳିନିଏ ବୁକେ ତୁମକୁ
ଏ ମଣିଷ କିନ୍ତୁ ଭୁଲଇ ସେନେହ
ବିଶ୍ୱାସେ ବିଷ ଦେଇ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top