କବିତା

ମୁଦ୍ରା

Dr Mousumi Parida's Odia poem Mudraa

ଚନ୍ଦନସମ ଶୀତଳତା ଭରିଦେଇ
ମଥାରେ କୁଢେଇନେବାକୁ
ଗୋଟେ ଜନ୍ମର ଅବଶେଷ ।

ମୁଦ୍ରା

ଜୀବନ!

ଅହରହ ଜାଳୁଥିବା ମଧୁର ଦହନ!

ଅମୃତ ବାଣ୍ଟୁଥିବା ଛଦ୍ମବେଶୀ ସୁନ୍ଦରୀ ପରି
ରହସ୍ୟମୟ ତ କେବେ ବିଷକନ୍ୟା !

ଗଭିର ଜଳର ଭଉଁରି ପରି ଜିଦିଆ
ତ ଆକର୍ଷଣରେ ଛଳେଇ
ତଳକୁ ବାରବାର ଫିଙ୍ଗୁଥିବା
ଭୟଙ୍କର ଉନ୍ମାଦନା..!!

ତେବେ ବି ତାର ଦୁର୍ବାର ଆକର୍ଷଣୀରେ
ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଅବଶୋଷର ଭାରାରେ
ଅଣ୍ଟା ନଇଁପଡିଥିଲେ ବି
ତିରସ୍କାର ଓ ହତାଦାରରେ
କାନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗି ପଡିଥିଲେ ବି
ଉପେକ୍ଷା ଓ ଛଳନାରେ
ମନ ପୋଡି ଯାଇଥିଲେ ବି
ବଞ୍ଚିବାକୁ ହାତ ଯୋଡୁଥାଏ,
ଗୁଡେ ସିନ୍ଦୂର ଚନ୍ଦନ ବୋଳା
ଶିଳା ମୂର୍ତିଙ୍କ ପାଖେ ।

ମୃତ୍ୟୁ!!

ମହାକାଳୀଙ୍କ ଉଗ୍ରରୂପ
ଶିବଙ୍କ ତାଣ୍ଡବ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଶ୍ୱ ରୂପଦର୍ଶନ ପରି
ଭୟଙ୍କର..ଅସହ୍ୟ ଓ ଦାରୁଣ ସତ୍ୟ !
ତଥାପି ହାତ ପାତିଥାଏ ମହାକାଳ
କୋଳେଇ ନେବାକୁ ସବୁ ନିନ୍ଦା ଅପବାଦ ।

ଚନ୍ଦନସମ ଶୀତଳତା ଭରିଦେଇ
ମଥାରେ କୁଢେଇନେବାକୁ
ଗୋଟେ ଜନ୍ମର ଅବଶେଷ ।

ସେ ଏରୁଣ୍ଡିକୁ ଡେଇଁଯିବା ପାଇଁ
ପରୀକ୍ଷାଟେ ଦେବାକୁ ହୁଏ..
ମୃତ୍ୟୁକାଳୀନ ଜମାନବନ୍ଦୀ ପରି
ଲେଖିହୋଇଯାଏ-ଇତି !

ତା ପରେ..ସବୁ ଶେଷ..!

ଲକ୍ଷ୍ୟଲକ୍ଷ୍ୟ ସୁକର୍ମ ଅପକର୍ମ ଭରା ଶରୀର
ଖାଲି କେଇମୁଠା ପାଉଁଶ..!

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top