କବିତା

ନିନ୍ଦା

ଅପଯଶ ଅକାରଣେ ଢାଙ୍କି ଦିଏ
କାହିଁକି ମୋ ମନକୁ
ଅଯଥାରେ ନିନ୍ଦା କାହିଁ
ଘାରି ଦିଏ ଏ ଶରୀରକୁ ।

ନିନ୍ଦା

ବୀତସ୍ପୃହ ହୋଇଉଠେ ମନଟା
ପ୍ରାଣଟା ଥରି ଉଠେ
ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରେ ହୃଦୟ ମୋର
ହସଟା ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ ।

ଟଳମଳ ପାଦ ମୋର
କାହିଁକି ଯେ ମାଡ଼ିଯାଏ. . .
ସତେ କେତେ ଡରେ ମୁଁ ଦୁନିଆଁକୁ
ମୋତେ ଏଇଆ କହି ଦିଏ ।

ମୁଁ ଯେ ନାଚାର ନୀରବ
ସୃଷ୍ଟିର ଇଙ୍ଗିତରେ
ବିଚାରି ବସିଲେ ବି
ସର୍ବାଙ୍ଗ ମୋର ଥରେ ।

ଅପଯଶ ଅକାରଣେ ଢାଙ୍କି ଦିଏ
କାହିଁକି ମୋ ମନକୁ
ଅଯଥାରେ ନିନ୍ଦା କାହିଁ
ଘାରି ଦିଏ ଏ ଶରୀରକୁ ।

ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଯେ
ନୀରବ ସୈନିକ
ବିଜୟ ମୋ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଖାଲି
ସମର ଭିତରେ କେତେ କେତେ
ରକ୍ତପାତ ହୋଇଯାଏ
ଲୁହରେ ଖେଳେ ମୁଁ ଯେ ହୋଲି ।

ଆତଙ୍କର ଆତୁରତାରୁ ମୁଁ
ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହେଁ
ଶାନ୍ତିର ନିବିଡ଼ତା ମଧ୍ୟେ
ମୁଁ ହସିବାକୁ ଚାହେଁ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top