କବିତା

ପ୍ରିୟତମା ବର୍ଷା

Baruna Kumar Das's odia poem Priyatamaa Barshaa

ବଳକା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ପାଣି
ଝରୁଥାଏ
ଡାଳପତ୍ର ଦେହରୁ
ସ୍ତମିତ ହୋଇଯାଏ ଦହନ
ସ୍ୱସ୍ତିର ପ୍ରଲେପରେ ।

ପ୍ରିୟତମା ବର୍ଷା

ଆନମନା ହୋଇ
ଚିପୁଡ଼ି ଦିଏ
ପୁରାଟା ନିଜକୁ
ସକାଳ କିମ୍ୱା ସଞ୍ଜରେ ।

ଖୋଲିଦିଏ
ଦେହର ଆବରଣ
ଛୁଇଁ ଛୁଇଁ ତନୁମନ
ଭିଜା ମାଟିର ଗନ୍ଧରେ ।

ବଳକା ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ପାଣି
ଝରୁଥାଏ
ଡାଳପତ୍ର ଦେହରୁ
ସ୍ତମିତ ହୋଇଯାଏ ଦହନ
ସ୍ୱସ୍ତିର ପ୍ରଲେପରେ ।

ଲାଜରେ ମୁହଁ ଢାଙ୍କୁଥାଏ
ଦିଗନ୍ତ ସେପାରେ
ଭରି ଭରିଯାଏ
ଆକାଶ ଯେବେ
ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top