କବିତା

ରାକ୍ଷୀର ରୁଷା

Chandrabhanu Malik's odia poem Rakhira Rushaa

ଅଭିମାନିନୀ ମୋ ବୁଝୁନାହିଁ କଥା
ସକେଇ ହେଉଛି ବସି,
ନାକଅଗେ ତ’ର ରାଗର ମହ୍ଲାର
କ୍ରୋଧରେ ହାରିଛି ହସି ।

ରାକ୍ଷୀର ରୁଷା

ମୋ ରାକ୍ଷୀ ରୁଷିଛି ହାତ ପାହାନ୍ତାରେ
ଗେଲ ଟିକେ ହେଲି ବୋଲି,
ମୁହଁକୁ ଫୁଲେଇ ମଉନେ ବସିଛି
ପଖେଗଲେ ଦିଏ ଠେଲି ।

ଅଭିମାନିନୀ ମୋ ବୁଝୁନାହିଁ କଥା
ସକେଇ ହେଉଛି ବସି,
ନାକଅଗେ ତ’ର ରାଗର ମହ୍ଲାର
କ୍ରୋଧରେ ହାରିଛି ହସି ।

ଗେହ୍ଲି ଭଉଣୀର ସାଁନ୍ତାଣୀ କଳି
ମୋ ସ୍ନେହ କୋଳରେ ଅଳି ,
ଲୁହ ଢାଳିଲେ ମୋ ଲହୁଝରିଯାଏ
ଦୁହେଁ ଗୋଟିଏ ରକ୍ତର ବୋଲି ।।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top