କବିତା

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା

Navajyoti Rai's odia poem Sampoornna

ଅଚାନକ ତାକୁ ଶୁଭିଲା
ଏକ ମନ୍ଦ୍ର ମଧୁର ସ୍ୱର
କାନରେ ଢାଳି ହୋଇଗଲା
ଅମୃତର ଧାର ।

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା

ସେ ନାରୀର
ସବୁ ରୂପେ ଥିଲା
ମା’ ଭଉଣୀ ଝିଅ ସ୍ତ୍ରୀ ଇତ୍ୟାଦି
ତାକୁ କିନ୍ତୁ ଆବୋରି ଥିଲା
ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ।

ଅଚାନକ ତାକୁ ଶୁଭିଲା
ଏକ ମନ୍ଦ୍ର ମଧୁର ସ୍ୱର
କାନରେ ଢାଳି ହୋଇଗଲା
ଅମୃତର ଧାର ।

ସେ ସ୍ୱର କହିଲା
ଏବେ ମଥା ବାନ୍ଧିବା ଛାଡ଼ି
କଥା ବାନ୍ଧ
ପତ୍ରଝଡ଼ାର କାରୁଣ୍ୟରୁ ମୁକୁଳି
ପଲ୍ଲବିତ ହୋଇ ଯା’
ଢେର ଦେଖିଲୁଣି ସଭିଙ୍କୁ
ଏବେ ନିଜକୁ ଦେଖ ।

ଜୀଇଁବା ଛାଡ଼
ଏବେ ବଞ୍ଚିଲୁଣି ପରା ।

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top