କବିତା

ସପନ

Basanti Das's odia poem Sapana

ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଝାପ୍ସା ଦିଶିଲା ମତୁଆଲା ଆଖିଦୁଇ
ଢଳଢଳ ଡୋଳା ସତେ ବୁଝିନେଲା ଯେତେ ମନକଥା ମୋର
ନିକଟକୁ ଆସି ଦୁଇ ହାତ ଧରି ପ୍ରେମେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି
ଅଜଣା ରାଇଜେ ଆଜିହଜିଗଲା ବାକି ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁମୋର ।

ସପନ

ସପନ ସଜେଇ ବସିଲା ବେଳକୁ ସପନ ଭାଙ୍ଗିଲା କିଏ
କେଉଁ ପଥେ ପୁଣିଏମିତି ପଥିକ ଶତ୍ରୁ ପାଲଟେ ମୋର
ଫୁଲବୁଣିଥିଲା ଚଲାପଥେ ପୁଣି ଧରିବାକୁ ହାତଟିଏ
ଅକାଳେ ନୁହେଁ କି ସକାଳେ ନୁହେଁ ସିଏ ମୋର ମନଚୋର ।

ଜହ୍ନ ଆଲୁଅରେ ଝାପ୍ସା ଦିଶିଲା ମତୁଆଲା ଆଖିଦୁଇ
ଢଳଢଳ ଡୋଳା ସତେ ବୁଝିନେଲା ଯେତେ ମନକଥା ମୋର
ନିକଟକୁ ଆସି ଦୁଇ ହାତ ଧରି ପ୍ରେମେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି
ଅଜଣା ରାଇଜେ ଆଜିହଜିଗଲା ବାକି ସ୍ୱପ୍ନ ସବୁମୋର ।

ଜହ୍ନ କି ଫଗୁଣ ଏବେ ଲାଗନ୍ତିନି ଆଗପରି ନୂଆ ନୂଆ
ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମରେ ଚୋରୀହୋଇଗଲା ଯେତେ ପ୍ରେମଥିଲା ମୋର
ବଇଶାଖି ତାତି ସଦାଭରିଥାଏ ମନର ପ୍ରଛଦ ତଳେ
ଆଉକି ମଧୁର ହଜିଲା ପ୍ରେମରେ ଯେତେ ମିଶାଇଲେ ସ୍ଵର ।

ପ୍ରେମତ ହୁଅଇ ପ୍ରଥମ ପାଦରେ ମନରେ ଲାଗିଲେ ଡେଣା
ଆଉକି ଉନ୍ମାଦ ଅଛି ଏ ଦେହରେ ହେବି ଆଉ ବାଟବଣା ?

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top