କବିତା

ତୁମେ

Bidhan Chandra Swain's odia poem Tume

କେତେବେଳେ ଆସ ତୁମେ
ସୁଖର ପୁନେଇଁ ଜହ୍ନରେ
ପୁଣି ଆସ ମୋ ଜୀବନେ
ଦୁଃଖର ବିଷମ ତାତିରେ ।

ତୁମେ

ଟୋପାଟୋପା କାକରରେ
ଓଦା ହୁଏ ଘାସ ଓ ପତର,
ଥିରି ଥିରି ଶୀତ ଆସେ
ମୋ ଘର ଭିତର,
ଖୋଜେ ମୁହିଁ ଶୀତବସ୍ତ୍ର
ଘୋଡ଼ି ହୋଇ ଉଷୁମ ହେବାକୁ ।

ତୁମେ ତ ନିଜେ ହିଁ ଶୀତ,
କାକରର ଟୋପା
ତୁମେ ତ ନିଜେ ହିଁ ନିଆଁ
ପିନ୍ଧିଥାଅ ମୁଖା,
ମୁଖା ଖୋଲି ଦେଲେ
ତୁମେ ଜଳ ଜଳ ଦିଶ,
ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରେ
ଖରାର ତାତରେ
ତୁମକୁ ଛୁଇଁପାରେ
ବରଷା ପାଣିରେ ।

କେତେବେଳେ ଆସ ତୁମେ
ସୁଖର ପୁନେଇଁ ଜହ୍ନରେ
ପୁଣି ଆସ ମୋ ଜୀବନେ
ଦୁଃଖର ବିଷମ ତାତିରେ ।

ହେ ପ୍ରେମାସ୍ପଦ,
ତୁମକୁ ଯିଏ ଥରେ ଚିହ୍ନିଅଛି
ସେ କାହିଁକି ବ୍ୟସ୍ତ ହେବ
ଶୀତରେ ଖରାରେ ।

ଲୋକପ୍ରିୟ ଲେଖା

To Top