ମଣିଷର ପ୍ରକୃତି ହେଲା ସେ କେବଳ ନିଜ ଉନ୍ନତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁଷ ଅନ୍ୟର ପତନ ଚାହେଁ ଓ ସେହି ପତନକୁ ହିଁ ନିଜର ଉନ୍ନତିର ସିଡ଼ି ବୋଲି ଭାବେ...
ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ତାଙ୍କୁ ଫସାଇବାକୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଂସାର ଉଜାଡ଼ିବାକୁ । ସେ ନିରୁତା ଗଙ୍ଗାଜଳ ଭଳି ପବିତ୍ର ଓ ମୋତେ ସାନଭଉଣୀ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି...
ସେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିଥିଲା ଠିକ୍ । ମୁଁ ମଧ୍ୟା ତାକୁ ଚିହ୍ନିବାରେ କୌଣସି ଭୁଲ୍ କରି ନ ଥିଲି ସେଦିନ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ମୋଟେ ଚାହୁଁନଥିଲି ଲୋକେ ମୋତେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ