ଭାପ୍ପାଙ୍କ ପଦପାତ ମୋଠାରୁ ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଥିଲା ଯେ ମୁଁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି । ୧୩୮ ପାଦ ବଦଳରେ ୬୯ ପାଦରେ ଆମେ ଗାଧୁଆଘରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲୁ ।
ବ୍ୟସ୍ତ ହନା ଲୋ ଲବଙ୍ଗ, ତୋର ସାହା ଭରସା ହେବା ପାଇଁ ସବୁଦିନ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି । ତୁ ମୋ' ସହିତ ଆ, ମୁଁ ତୋତେ ବଞ୍ଚିବାର ନୂଆ...
ଆସନ୍ତା କାଲିର ଠିକଣା ନାହିଁ, ଏ ସମୟରେ ବାକିଆ ପେମେଣ୍ଟ୍ ଆସୁନି, ଯାହା ପାଖରେ ଯାହା କିଛି ପୁଞ୍ଜି ଥିଲା ସମସ୍ତେ ନିଜ ପାଖରେ ଜାକି ଦେଇ ବସିଛନ୍ତି, ସପ୍ଲାୟର...
ଦଦେଇ.... ଉଠ... । ରାତି ପାହି ସାରିଲାଣି ! ଆଉ ଅପେକ୍ଷା କରି ହେବନି... ଆମେ ନେଇ ଯିବୁ... ।” ନିକୁଞ୍ଜର ଡାକରେ ସଚେତ ହୋଇ ଉଠି ବସିଲେ ଲୋକନାଥ...
ଗୁହା ଭିତରେ ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ମୂର୍ତ୍ତି – ନା ମାନବ, ନା ପଶୁ – ଏକ ମିଶ୍ର ଆକୃତି, ଯାହାର ଆଖି ହଠାତ୍ ଜଳି ଉଠିଲା ।
ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିଥିଲି ଆକାଶ ଛୁଇଁବି ବୋଲି, ସଂଘର୍ଷ ମୋତେ ମାଟିକୁ ନେଇଆସିଲା....
ତମ ମନରେ ଦୁଃଖ ଦେବା କିମ୍ବା ତୁମକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିବା ମୋର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ । ମୁଁ ଚାହେଁ ତମେ ମୋ ଠାରୁ ଅଧିକା ଶିକ୍ଷା କର ।...
ଭାପ୍ପାଙ୍କ ପଦପାତ ମୋଠାରୁ ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଥିଲା ଯେ ମୁଁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି । ୧୩୮ ପାଦ ବଦଳରେ ୬୯ ପାଦରେ ଆମେ ଗାଧୁଆଘରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲୁ ।
ମାଂସ ଦେଖି ଲବଙ୍ଗ ପାଟିରୁ ଲାଳ ବାହାରୁଥିଲା । ସେ ଖୁସିରେ ମାଂସ ଖଣ୍ଡିଏ ଉଠାଇ ଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି କି ନାହିଁ, ସାନବାବୁଙ୍କ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ତାକୁ ଛିନ୍ନ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ