କଥା
-
120ଛୋଟ ସହରର ସମୁଦ୍ର
ରିତିକା ପଟ୍ଟନାୟକ
ଭାପ୍ପାଙ୍କ ପଦପାତ ମୋଠାରୁ ଏତେ ଦ୍ରୁତ ଥିଲା ଯେ ମୁଁ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲି । ୧୩୮ ପାଦ ବଦଳରେ ୬୯ ପାଦରେ ଆମେ ଗାଧୁଆଘରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲୁ ।
-
144ନଷ୍ଟ ଲବଙ୍ଗ
ପ୍ରିୟଦର୍ଶନୀ ପଣ୍ଡା
ମାଂସ ଦେଖି ଲବଙ୍ଗ ପାଟିରୁ ଲାଳ ବାହାରୁଥିଲା । ସେ ଖୁସିରେ ମାଂସ ଖଣ୍ଡିଏ ଉଠାଇ ଖାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛି କି ନାହିଁ, ସାନବାବୁଙ୍କ ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ତାକୁ ଛିନ୍ନ...
-
296ସମୁଦ୍ର
ଡା: ନୀଳମାଧବ କର
ଲହରୀ ସବୁକୁ ତମେ ଭାବୁଛ, ମୋ ହୃଦୟର, ମୋ ଅନ୍ତସ୍ଥଳର ଆନ୍ଦୋଳନ ବୋଲି । ତମକୁ ଲାଗୁଛି, ତମେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିଛ ବୋଲି, ମୋତେ ବୁଝିପାରୁଛ ବୋଲି । ମୋ...
-
181ତା’ର ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହସ
ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ
ନୀଳିମା... ଯେପରି ଅନନ୍ତ ଆକାଶର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି, ଯେପରି ଗଭୀର ସାଗରର ଝଲକ । ଏହା ଥିଲା ଏକ ନାମ ଯାହା କେବଳ ଏକ ପରିଚୟ ନଥିଲା, ବରଂ ଏକ କବିତା,...
-
201ଇଏ ପ୍ରେମ ନା ଅଭିଶାପ
ପ୍ରଭାତ କୁମାର ମୁଦୁଲି
କିଛି ଦିନ ପରେ, ଘଟଣାଟିର ତଦନ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ରାଜୀବ ଜାଣିବାକୁ ପାରିଲା ଯେ ସ୍ମୃତିର ନିଜ ଗାଁ ପିଲା ସୁମିତ୍, ସ୍ମୃତିକୁ ଏକପାଖିଆ ଭାବରେ ଭଲ ପାଉଥିଲା ଏବଂ...
-
592
ଛୋଟ ସହରର ସମୁଦ୍ର
ରିତିକା ପଟ୍ଟନାୟକ
ଦୁଃସାହସିକ ଖେଳକସରତକାରୀ ଭଳି ଆମେ ସମତାଳରେ ତଳକୁ ଓହ୍ଳାଇଗଲୁ । ବୁଦା ଡେଇଁ ମାଦାମା ଲେନ ଦେଇ ଘରକୁ ଦୌଡ଼ିଲୁ । ଅବଶ୍ୟ ଆମ ଗତିରେ ଥିଲା ନିରୀହ ମନ୍ଥରତା,...
-
886
ନଷ୍ଟ ଲବଙ୍ଗ
ପ୍ରିୟଦର୍ଶନୀ ପଣ୍ଡା
କେତେଦିନ ଆଉ ଏକା ଏକା ଚଳିବୁ ? ବାହା ହୋଇପଡୁନୁ । ବାମନାର ସର୍ବାଙ୍ଗରେ ଶିହରଣ ଖେଳିଗଲା । ଆଗ୍ରହରେ କହିଲା, “ ମୁଁ କ'ଣ କେବେ ମନା କରିଛି...
-
705ପାଣିକାଚ
ଡ଼ ବିରଜା ରାଉତରାୟ
ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ଅକଳ୍ପନୀୟ ଖୁସିରେ ବାସନ୍ତୀ ବୋଉ ଧାଇଁ ଆସୁଥିଲା ବାଟଘର ଆଡକୁ । ତା’ ହାତର ବଜ୍ର ପାଣିକାଚସବୁ ଦୂରରୁ ଝଣଝଣ ଶୁଭୁଥାଏ କାନକୁ ।
-
709
ଛୋଟ ସହରର ସମୁଦ୍ର
ରିତିକା ପଟ୍ଟନାୟକ
ମୁଁ ଅନ୍ତିମ ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ କୌତୁହଳୀ ହୋଇପଡ଼ିଲି; ନିଜର ବି ତଥା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବି । ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର କୌଣସି ଶେଷଇଚ୍ଛା ନଥିଲା ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ