ପୂରୁବ ଝର୍କା ସେପାଖେ ଆସ ତୁମେ ସୂରୁଯଟେ ହୋଇ ଭିତର ଓ ବାହାରର ଅନ୍ଧକାର ଅବା କ୍ଳାନ୍ତିତକ ଧୋଇ ପହିଲି ମୂରୁଜ ବୁଣି ଆଭାହିତ ହୁଏ ଧରା ଦିନଟେ ଅଳସ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ