ଯେତେବେଳେ ଝିଅ ଶାଶୁଘର ଚାଲିଯାଏ ଆଉ ପୁଅ ବୋହୂ ବୁଦ୍ଧିରେ ପରିଚାଳିତ ହୁଏ ।
ବାବା ଜାଣିଥିଲେ ମାମା କେତେ ଭଲ ପାଏ ତା ଗଛ ସବୁକୁ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଚମ୍ପଟ ମାରିଥିଲେ ବାହାରକୁ, ଆଉ ମତେ କହି ଯାଇଥିଲେ ମାମା ତତେ କିଛି କହିଲେ...
ମୋର ଖୁସିର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ତୁମ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ଆଉ ତୁମ ଠାରେ ହିଁ ଶେଷ ।
ଆଗ କଥା ଆଉ କ'ଣ ମନେଅଛି ? ତାକୁ ପରା ଭୁଲିଗଲେଣି
ମୋର ଚାଲୁଥିବା ଶ୍ୱାସ ମୋ ଛାତିରେ ମୋର ଛୋଟ ପୁଞ୍ଜିଟିଏ
ଏବେ ଏବେ ବିଇଡି ସାରି ସ୍କୁଲରେ ଜଏନ କରି ଥାନ୍ତି । ଭାରି ସୁନ୍ଦର ଦେଖିବାକୁ । କ୍ଲାସ ରେ ସେ ଭାରି ଷ୍ଟ୍ରିକ୍ଟ । ନୂଆ ନୂଆ ଫେସନ...
ହଁ. . . ଶବ ଡ୍ରେସ୍ ହେଉ କି ରିଜେକ୍ଟ ମାଲ୍ ହେଉ, ଶସ୍ତା ତ ! ଆମେ ଗରିବଗୁଡ଼ା ଶସ୍ତା ଜିନିଷ ଚାହୁଁ ।
ବୋଉ ବାରମ୍ବାର ପାଟି କରି କହୁଥାଏ ଯାଆନା, କଥା ଶୁଣିବନି ପିଲାଟା, କେଡେ ଅଣ୍ଡିରାଚଣ୍ଡି ଝିଅଟା ସତେ ।
ଘରେ ପରିବା ଝୁଲା ଢାଳିବା ପରେ, ଶ୍ରୀମତୀ ବକି ଚାଲିଲେ । ଏ କ'ଣ ? ମୁଁ କ'ଣ ଲେଖିଥିଲି ୟା'କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ? ଆଲତୁ ଫାଲତୁ ଜିନିଷ...
କେବେ ଦୁଃଖରେ ଅଭିମାନର ମାଳା ଗୁନ୍ଥିଛ, ପୁଣି ସୁଖରେ ମୋ ସହ ହସ ଆସ୍ୱାଦନ କରିଛ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ