ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନ ଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବି ନା କୋଷିବି !
ଶୁଭାର ବାପା ମରିଯାଇଥିଲେ ସେ ଥିଲା କେବଳ ତା' ମାଆଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କନ୍ୟା । ଶୁଭା ଓ ଜ୍ଞାନ ସାଥି ହୋଇ ପିଲାଦିନରୁ ଖେଳି ଆସୁଥିଲେ ।
ସୁଲୋଚନା କିଛି ନ ଜାଣିଲା ପରିକା କବାଟ କଣ ରେ ଠିଆ ହୋଇ ବାପାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲା ।
ମଣିଷ ଯଦି ମଇଁଷିଙ୍କ ପରି କଷ୍ଟ ନ କରେ ସେ ଠିକ୍ ମଣିଷ ହେଇ ପାରିବ ନାହିଁ ।
ଆମେ ଅପରାଧୀ ଭଳି କହିଲୁ, "ଭୁଲ୍ ହୋଇଛି ସାର୍, ଆମେ କ୍ଷମା ମାଗୁଛୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ।"
ଉଦାସ ମନଟା ଖୋଜୁଥିଲା ତ ଝଡବତାସ, କାହିଁ ବର୍ଷାରେ ଭିଜାଇ ପକାଇଲୁ ପୁଣି ଥରେ ପ୍ରେମର ଫାଶ ।
ପିଲା ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ବାଃ ବାଃ ରେ ରାଜୁ, ତୁ ନିଶ୍ଚୟ ତେନ୍ଦୁଲକର ଠୁ ଆଗକୁ ଯିବୁ.... ବିଚରା ଧଡ଼ୁ କିନ୍ତୁ ହାଲିଆ ହେଇ ଯାଉଥିଲା ତାକୁ ବୋଲିଂ କରି...
ତା'ଛଡ଼ା ଏ ସବୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ମହାବଳ ବାଘକଥା ଛାଡ଼ ସାମାନ୍ୟ ହରିଣୀଟିଏ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର । ଏ ଜଙ୍ଗଲ ସହ ମୁଁ ପିଲାଦିନରୁ ପରିଚିତ ।
ଆଜ୍ଞା, ଆପଣ ଏବେ କିଭଳି ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ?"
ମୁଁ ସିନା ହାତୀଙ୍କୁ ଶେଷ କରିଛି, ହେଲେ ଅନ୍ୟ ପଶୁପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠାରୁ ଶେଷ ହେଲେ କିପରି ? ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଶ ନ ଥିବା ବୀରାପ୍ପାନ୍
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ