ସାର୍ ! ଆମେ ଗରିବ ହୋଇପାରୁ, କିନ୍ତୁ ଲୋଭୀ ନୋହୁଁ ।
ତାହାର ଆଖି ଦୁଇଟା ଫାଟି ପାଣି ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସେହି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକରେ ତାହାର ରାଜା ପ୍ରେମାନନ୍ଦଙ୍କ ନୟନରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟୋପା ଲୁହ ବିଛଣାରେ ଗଡ଼ିପଡ଼ିଲା ।
ଗାଁର ପାଞ୍ଚ ମାଇପେ କହନ୍ତି, "ମାଳତୀର ଚାଲିଟି କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର !"
ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କାନ୍ଦଣାକୁ ବାରବାର ଆକଟ କରିବାରୁ ସେ ଏବେ କେହି ନ ଶୁଣି ପାରିଲା ପରି କାନ୍ଦେ ।
ପିଲାଦିନୁ ତମେ ନିଜକୁ ଉଇ ହୁଙ୍କା କରିନଥିଲେ ମୁ କି ଆଜି ହିମାଳୟ ହୋଇ ପାରିଥାନ୍ତି ଭାଇ ? ତମେ ଏହି ହିମାଳୟ ଟି ଗଢିବା ପାଇଁ କମ ତ୍ୟାଗ...
ବୋଧହୁଏ ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ । ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକଟି ଏମିତି ଠାଣିରେ ତା ସ୍ୱାମୀକୁ ଡାକୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି ସେ ଟ୍ରେନ୍ ତାକୁ ଦେଖି ଡରିକି ଠିଆ ହୋଇଯିବ...
ଯୌବନବେଳେ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରେମ ବଦଳରେ ଛାଟ, ଶାଶୁ ସ୍ନେହଁ ବଦଳରେ ଭଗାରି ପରି ଯନ୍ତ୍ରଣା କାହିଁକି ଦେଲେ ?
ଆଗ ଛକ ପାଖରେ ଯୋଉ ବ୍ୟାଙ୍କ ଅଛି, ସେଠାକୁ ଯିବାର ଅଛି । ବ୍ୟାଙ୍କ ବାଲା ଆଧାର କାର୍ଡ ଲିଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ନୋଟିସ ପଠାଇଛନ୍ତି ।
ଭାବନାରେ ଭାସି ଭାସି ଭୁଲ୍ କରୁଛ ପଦ୍ମା । ଆବୋରେସନ୍ କରିବାକୁ ଆସ । ନ ହେଲେ, ସବୁଦିନକୁ ତମ ଘରେ ରହିବାକୁ ଆସ, କିନ୍ତୁ ନ ଆସିବା କଥା...
ଓହୋଃ ! ସ୍ରଷ୍ଟା ନିଜ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରତି ଏଡ଼େ ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇପାରେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ