ଅବୋଲକରା ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଉପରେ ଗୋଡ଼ ଦବାକୁ ଯାଉଥିଲା, ଲାଜରେ ସେ ଜିଭ କାମୁଡ଼ିଲା । ପାହାଡ଼ପୁରୀରୁ ଅବତରଣ ଶେଷ ହେବାଯାଏଁ ସେ ସେମିତି ଜିଭ କାମୁଡ଼ି ରହିଥିଲା...
ସେ ଦେଖିଲା, ପାହାଡ଼ପୁରୀରୁ ବାହାରି ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତକାଳୀନ ସଜଳ ଆକାଶ ଭିତରେ ଦେଇ ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁଟିଏ ସ୍ରୋତ ସେପାରି ଯାଦୁପାହାଡ଼କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି ।
ତମକୁ କେତେଦୂର ବୁଦ୍ଧି ଶିଖାଇପାରିବି । ଶିଖାଇବା ପାଇଁ ମୋର ଅଧିକାର ବି ନାହିଁ । ତମେ ମଣିଷ, ସବୁଠାରୁ ବିବେକୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ । ଟିକିଏ ବୁଦ୍ଧି ଖେଳାଅ...
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଟିକିଏ ନିରବ ରହି କହିଲେ, ବତ୍ସ । ଏଡ଼େ ଦୁର୍ଲଭ ମନ୍ତ୍ରଟିଏ ଜାଣି, ତାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଏଡ଼ାଇଯିବା ବୁଦ୍ଧିମାନର କାମ ହେବ କି ?
ପର୍ବତପ୍ରମାଣ ସୁନାଠୁ ସହସ୍ର ଗୁଣ ଅଧିକ ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ । ଯାହା ଦେଖିଲି, ତାହା ହେଲା ଆପଣଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ । ସେ ଅଶୁଭ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦିଅନ୍ତୁ- ନ ହେଲେ ମୁଁ କମ୍ୱଳ...
ରାକ୍ଷସ-ଜାତିର ଭୂମିକା ମଣିଷ ଅଧିକ ସଫଳ ଭାବରେ ତୁଲାଇବା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସେ ଜାତିର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ