ଘୃଣାର ଘୃତାଗ୍ନିରେ ଜଳିଯାଉଚି ମୋର ପୌରୁଷ ମୁଁ ଗୋଟେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଅପଦାର୍ଥ ମଣିଷ !
ଦେଖିଥିଲି ସ୍ୱପ୍ନ ଯେତେ ସବୁଯାକ ମିଛ ଆକାଂକ୍ଷା ଓ ଆଶା ଯେତେ ସବୁ କଲି ତୁଚ୍ଛ ଜିଇଁବାଟା ହେଲା ଗୋଟେ ବଡ଼ ଦୁର୍ବିପାକ ମୋତେ ପଚାରନା ପଚାରନା ମୋର କ'ଣ...
ଚିନ୍ତା କରନା ମୁଁ ନୀରବିଯିବି ଦିନେ ନା ଦିନେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ