ପିତାମ୍ବର ଦାସ କହିଲେ, ସେ ଋୁଷୀୟ ଭାଷାର ଡାକ୍ତରୀ ରିପୋର୍ଟ ଓ ତା’ର ଇଂରାଜୀ ଅନୁବାଦରେ ସେ କିଛି ଅସଙ୍ଗଗତତା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଅନୁରୋଧ କରେ କି, ହେ ମାନବ ସମାଜ ହୋଇ ସଚେତନ ତ୍ୟାଗକର ଗଛ କାଟିବା । କାରଣ ମାନବ ସତ୍ତା ତେତେ ସମ୍ଭବ ଯେତେ ଆମେ ବୃକ୍ଷ ଲଗାଇବା ।
ଅଧା ଭୋକରେ ଅଧା ଭେକରେ , କବର ତଳୁ ଧସି ଯାଇଥିବା ମାଟି ମୁଠାଏ ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଛି ତ ଲଢ଼ୁଛି ।
ଅନ୍ୟର ଅସୁବିଧା କଥା ଶୁଣିଲେ ଲୋକେ ସାଧାରଣତଃ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଉପାୟ ବତାନ୍ତି; ଓ ଏମିତି ଯିଏ ଯାହା କହିଲା ସେ ଉପାୟ ବି ଲୋକେ କରନ୍ତି ।
ମିଃ ଶର୍ମାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଦସ୍ତଖତ, ଆଉ ଆମେ ମୁକ୍ତ ଆକାଶର ବିହଙ୍ଗ ହୋଇ ଖୁସି ମନରେ ଉଡ଼ିଯିବା ପର ଝାଡ଼ି ।
କହିଲି - କାହିଁ କିଛି ତ ହେଇନି । ତମେ କୋଉଠି କିଛି ହେବାକୁ ଦଉଛ କି ? ଅବଶ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାକ୍ୟଟି ମୁଁ ମନେ ମନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲି...
ଯେବେବି ସନା ଦାଦା ଆସେ, ମା ମୋତେ ବାହାରକୁ ପଠାଏ , ବର୍ଷା ହେଉ କି ଖରା , ଶୀତ କି କାକର ।
ଆଉ ଥରେ ଥକି ଯିବନି ଭାବି ପୁଣି ଥରେ ବାଟ ଚାଲିଲି , ମନର ବୟସ ବଢି ନ ଥିଲା ବୋଧେ , ସ୍ୱପ୍ନମାନେ ସେଠି ପାଇଁ ଦୂରେଇ ନ...
ମୋ ଭାବନାଠୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ଚମକ୍ପ୍ରଦ , ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ଭାବରେ ସତକୁ ସତ କବିତା ଫୋନ୍ରେ କହିଲା - ଦେଖ କଉ ପାର୍କ କି ମନ୍ଦିର ଯିବା ଦରକାର ନାହିଁ...
ହଁ - ଭଲ, ଛବି ଆଙ୍କିବା ପାଇଁ ଇଂଜିନିୟରିଂ ଶେଷବର୍ଷର ପରୀକ୍ଷା ନ ଦେଇ ମୁଁ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଛାଡ଼ି ଏ ସହରକୁ ପଳାଇଆସିଲି । ଇଂଜିନିୟର ହେବା ଅପେକ୍ଷା ଜଣେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ