ମୋର ଚାଲୁଥିବା ଶ୍ୱାସ ମୋ ଛାତିରେ ମୋର ଛୋଟ ପୁଞ୍ଜିଟିଏ
ଏହିକ୍ଷଣି ବାର ଅନା ହୋଇ ତା' ପାଖରେ ସାକୁଲେଇ ହେବ, ହସିବେ, ଯାହା ଯାହା କହିବୁ, ତାହା ଆଣିଦେବେ, ନିଆଁକୁ ଡେଇଁବେ- ହେଲେ, ସେତେବେଳେ କେହି ପିଠିରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁଟି...
ତମେ ଜାଣିଛ ସଂଗୀତର ସମ୍ମୋହନ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଝରେ । ପବନ ତା'ର ଗତିପଥ ବଦଳାଏ । ବୃକ୍ଷମାନେ ପୁଷ୍ପରେ ସୁରଭିତ ହୁଅନ୍ତି । ଆଜି ସଂଗୀତର ଅବସ୍ଥା...
ହାତରେ ଧରିଥିବା ବହୁବର୍ଣ୍ଣା ପ୍ଲାକାର୍ଡ ପଢ଼ିବା ତ ଦୂରର କଥା, ସେ ସମ୍ପର୍କରେ କିଛି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ସହରରେ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରିବା ସେମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ଶଳା ଅଜନ୍ମା, କାହା ଅଭିଶାପରୁ ତୁ ଆସି ମୋରି ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲୁରେ ହତାଭାଗା । ଦିନ ଆଠଟା ଯାଏ ଶୋଇବୁ ।
କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍ ଲାଇଟ୍ର ଉଷ୍ମତା ସହ ରୁମ୍ରେ ପଡିଥିବା ଅତରର ଭିଜା ଭିଜା ବାସ୍ନା ତାକୁ ଆହୁରି ଆମୋଦିତ କରି ତୋଳୁଥିଲା ।
ଏବେ ଏବେ ବିଇଡି ସାରି ସ୍କୁଲରେ ଜଏନ କରି ଥାନ୍ତି । ଭାରି ସୁନ୍ଦର ଦେଖିବାକୁ । କ୍ଲାସ ରେ ସେ ଭାରି ଷ୍ଟ୍ରିକ୍ଟ । ନୂଆ ନୂଆ ଫେସନ...
ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫଳେ ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କ ଆଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, ନଈ ତାଙ୍କୁ ହସାଇ ନଚାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ । ସେମାନେ ହା'-ହତାଶ ଭାବରେ ଏଣେ...
ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ଦେଶୀୟ ରାଜା ମହାରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ କାଳେ ରକ୍ଷା ପାଇ ପାରିବେ, ମାତ୍ର ପବିତ୍ର ଶ୍ୱେତଚର୍ମ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ରକ୍ଷା ନାହିଁ ।
ଶାଗଖିଆକୁ ପେଜଖିଆ ସହି ନ ପାରିବା କଥାଟା ବାବୁ ସବୁଯୁଗରେ ଅଛି । ଆମର ଫର୍ଚ୍ଚା ଚଳଣି ଦେଖି ଗାଁର କିଛି ଲୋକ ସହି ପାରିଲେ ନାଇଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ