ସରୋଜ କିଛି ସମୟ ଚୁପ ହୋଇ ତା’ପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲା " ଆପଣ ମଉସା ଦୂରରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି ତ ? - ଗତ ଥର କେବେ...
ମୁଁ କହେ କି ଏହା ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶ ଗୁଡିକରେ ଉଦ୍ଭାବିତ ହୋଇଥିବା, ଓ ଆମେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ମୁର୍ଖମାନଙ୍କର ବାକ୍ସ ।
ଆମ ସମ୍ପର୍କର ନିବିଡତାକୁ ଆଖିରେ ରଖି , ମୁଁ ମୁଖ୍ୟ ଖାତାଟିରେ ଲେଖା ସରିବାପରେ ତାକୁ ବେଞ୍ଚ୍ ତଳେ ଖସେଇ ତା’ ଆଡକୁ ଦେଇଦେଲି । ସେ ଖୁସିରେ ଉତ୍ତର...
ଆଉ କିଛି ସମୟରେ ସାଇବର୍ କେଫେ୍ଟିର ଚଟାଣରେ ଦୁଇ ଧାର ରକ୍ତ କ୍ୟାବିନ୍ଟି ର କବାଟ ତଳେ ଗଡିଆସୁଥିଲା ।
"ସତେ ନା କ’ଣ ଅଜା ? ଆଚ୍ଛା, ଗଣିତ ଆଉ ମାଳିକାମ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କ କ’ଣ ? ତୁମେ ମାଳି ନା ବୈଜ୍ଞାନିକ ?"
ମୁଁ ହଁ ବୋଲି ମୁଣ୍ତ ହଲାଇ ଗୋଟେ ମନଖୋଲା ହସ ହସିଦେଇ ବାଇକ୍ରେ ଶେଷ ଗିଅର୍ ଲଗେଇଦେଲି ।
କିଏ ଠକିବ କାହିଁକି ବା ? ବାଡିପୋଡା ଯାହା ଆଣିକି ଦେଲା ପିନ୍ଧିଲି।”- ସୂତାଶାଢି ପିନ୍ଧିଥିବା ମହିଳା ଜଣଙ୍କ କହିଲେ ।
ରଜନୀ ନନାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ ଏ ସୃଷ୍ଟି କେଡେ ବୈଚିତ୍ରମୟ ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ଏମିତି କରି ଗଢିଛି ସେ କେତେ ବୈଚିତ୍ରତମ ! ମନରେ ସମୟେ ସମୟେ ପ୍ରଶ୍ନ...
ନାଇଁ ଆଜ୍ଞା, ଅକ୍ଟୋବର୍ ୨, ଗାନ୍ଧୀ ଜୟନ୍ତୀ ? କାଲି ପରା । ଆମ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ କାଲି ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭାରତ କରିବେ ।
ଝାଉଁ ବଣ ଯୋଗୁ ପୁରୀ ବଞ୍ଚିଗଲା, ନହେଲେ କଅଣ ଯେ ହୋଇଥାଆନ୍ତା କିଏ ଜାଣେ ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ