ଶଳା ଅଜନ୍ମା, କାହା ଅଭିଶାପରୁ ତୁ ଆସି ମୋରି ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲୁରେ ହତାଭାଗା । ଦିନ ଆଠଟା ଯାଏ ଶୋଇବୁ ।
କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍ ଲାଇଟ୍ର ଉଷ୍ମତା ସହ ରୁମ୍ରେ ପଡିଥିବା ଅତରର ଭିଜା ଭିଜା ବାସ୍ନା ତାକୁ ଆହୁରି ଆମୋଦିତ କରି ତୋଳୁଥିଲା ।
ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫଳେ ପାହାଡ଼ ତାଙ୍କ ଆଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, ନଈ ତାଙ୍କୁ ହସାଇ ନଚାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ । ସେମାନେ ହା'-ହତାଶ ଭାବରେ ଏଣେ...
ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ଦେଶୀୟ ରାଜା ମହାରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ କାଳେ ରକ୍ଷା ପାଇ ପାରିବେ, ମାତ୍ର ପବିତ୍ର ଶ୍ୱେତଚର୍ମ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ରକ୍ଷା ନାହିଁ ।
ଶାଗଖିଆକୁ ପେଜଖିଆ ସହି ନ ପାରିବା କଥାଟା ବାବୁ ସବୁଯୁଗରେ ଅଛି । ଆମର ଫର୍ଚ୍ଚା ଚଳଣି ଦେଖି ଗାଁର କିଛି ଲୋକ ସହି ପାରିଲେ ନାଇଁ ।
କିନ୍ତୁ ପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତା'ର ଭୟ ହୋଇଛି, ଯଦି ମେଡ଼ିକାଲ୍ ଟେଷ୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଯାଏ ଯେ, ସେ ସନ୍ତାନର ଜନକ ହେବା ପାଇଁ ଅସମର୍ଥ, ତାହାହେଲେ ନିଜର ପୋଡ଼ାମୁହଁ ଲୁଚାଇବା ଲାଗି...
କିଛି ନାହିଁ ତ ନ ଥାଉ । ଯାହା ଦେଲ ମତେ ଲକ୍ଷେ ଟଙ୍କା ।
ହଇରେ ଗଣି, ମୁଁ ତ ବୃନ୍ଦାବନ ଯାଇଥିଲି । ସତ, ଗୋପପୁରଟା ତ ଏତେ ବଡ଼ ନୁହେଁ । ପୂତନା ମଡ଼ାଟା ଉଣେଇଶ ଯୋଜନ ମାଡ଼ି ଗୋପପୁରରେ କିମିତି ପଡ଼ିଲା...
ଛୋଟ କୁକୁରଟି ବିଚରା ଏ ବିକଟାଳ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସନ୍ତ୍ରାସିତ ହୋଇପଡ଼ିଲା । ଡରି ମରି ଧଡ୍ପଡ୍ ହୋଇ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା ।
ତା' ଛଡ଼ା ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନଥିଲି କ୍ଷୀରୁଆ ଏ ନିରାଶ୍ରୟୀ ସହିତ କାହିଁକି ଲାଗୁଥିଲା ? କ'ଣ ଇଜ୍ଜତ ନା ଟଙ୍କା ଲୁଟ ପାଇଁ ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ