ମା କ୍ଷୀରରେ ଅଛି ଯେତେ ଉପକାର ତାହାକୁ କହିନୀ କେଉଁ ପ୍ରକାର ମା'ଶିଶୁ ଉଭୟେ ରହିବେ ସୁସ୍ଥ ସୁସ୍ଥ ରହି ଶିଶୁ ହେବ ମହାନ ।
ଜୀବନଟା ମାନ ପତ୍ର କିଛି ମିଛ କିଛି ସତ୍ୟ ମୋର ଏ ଜୀବନ କେଉଁଥିରେ ଲେଖା ଜାଣେନା ମୁଁ ଗଣ୍ଡ ମୂର୍ଖ ।।
ମା'ର ଆଦର ତା ପାଇଁ ଚାତର ଚାତକ ପରାୟେ ମୁଁଇ ତୋର ଆଦର ପାଇବା ପାଇଁ ।।
ନିଜେ ସାନବାବୁ ତାକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି ବେଳଅବେଳରେ । ସେ ତାଙ୍କ ବରାଦ ମୁତାବକ କୌଣସି ଜିନିଷ ଦେବାକୁ ବାହାରେ ଥାଇ କବାଟରେ ଆଘାତ କଲେ,ସେ କହୁଛନ୍ତି-ତୋତେ କଣ ରୁମଭିତରକୁ ଆସିବାକୁ...
ପିଠି ହାତ ପୋଡି ଉଠିଲେ ଚାପଡ଼ା ଚାପଡ଼ାକେ ଦୁଇ ତିନି ପୁଞ୍ଜା ମଶା ଦଳି ହୋଇଯାଏ । ଟିକିଏ ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ , "ଆଲୋ ମାଳତୀ ! ଆଲୋ ଶୁକ୍ରୀ...
ସର୍ବଶିକ୍ଷାର ଭାତ, ଡାଲି ଖାଇ ଦଳଦଳ ପିଲାମାନେ ମାଗିବାକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଭିକ ଭୋକର ତାଟିଆରେ କିଛି ନ ଥାଏ ଫେରିବାବେଳେ ଲୁହ ଟୋପାଏ !
ବିସ୍ମୟ ବିସ୍ତୃତି ଏବେ ଦୂରଛାଡ଼, ରାଣ ପରିଧିରୁ ପଳାତକ ଅପରାଧି ପରି ଛାଡ଼ିଯାଏ ଶାଳୀନତା, ଆଉ ଥିଲା ଯାହା ଶିକ୍ଷା ସଂସ୍କାରରେ !
ମୁହୁର୍ତ୍ତେମାତ୍ର ନଷ୍ଟନକରି ଆଗେଇଗଲି ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବିଦ୍ୟୁତ ବେଗରେ ମୋର ଜିଜ୍ଞାସାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ ରୂପ ଦେଲି "ଆପଣ କ'ଣ ପାଇଁ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ ?"
ସୁଜାତାଙ୍କ ନାଲି ଆଖିକୁ ଡରି ବୋଉକୁ ରାତିରେ ଘୋଡାଇ ହେବା ପାଇଁ, ଚଦରଟାଏ ଦେଇଥିଲେ ମନୋଜ ।
ବାବୁରେ ଏବେ ସରି ଆସିଲା ତୋ ବେଳ, ପୂର୍ବ ପୁରୁଷଙ୍କ ଗୁପତ ଧନକୁ କରିସାରିଲେଣି ଖୋଳ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ