କ'ଣ ମତେ ବାପା ଭାବିଲୁ କି ? ମୁଁ ସବୁଦିନ ଭଳି ଆଜି ବି କୂଅ ମୂଳେ ଯାଇ ହାତ, ଗୋଡ଼ ଧୋଇ ଆସିବି । ଗାମୁଛାଟା ଦେଲୁ ।
ନଈ ଆରପାରି ହାଣ୍ଡିଆ ହାଟରୁ ଫେରି ନ ଥିବା ମା'କୁ କୂଳରେ ଠିଆ ହୋଇ ଡାକୁଥିବା ପୁଅର ତୃଷିତ ସ୍ୱର କବିତା ନୁହେଁ ତ କ'ଣ ?
ଅଗୋଚରେ ତମେ କରିଛ ମହାମେଣ୍ଟ ପାଇବାକୁ ସିନା ସୁଲଭ ମୂଲ୍ୟେ ଦାନା । ବାରମାସ ପୂରି ନ ପୂରଇ ମୋର ପେଟ କଷ୍ଟେ ପିନ୍ଧଇ ସାତସିଆଁ ଛିଣ୍ଡା କନା ।।
ଜୀବନରେ ଶୂନ୍ୟତା ନ ଥିଲେ, ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସେ ନାହିଁ । ଶୂନ୍ୟରୁ ହିଁ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ, ଶୂନ୍ୟତାରେ ଶେଷ ।
୧୯୨୫ ମସିହାରେ ଅଖିଳଭାରତ ଚରଖା ସଂଘ ସ୍ଥାପନ କଲେ ଏବଂ ଭାରତର ସବୁ ପ୍ରଦେଶରେ ଏହାର ଶଖାମାନ ଗଢ଼ାଗଲା
ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ରଖିବେ ମନେ, ନ ହେଲେ ଯିବେ ଭୁଲି ।
ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ ସୁଦେବଙ୍କୁ ସେ ରୂପ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନ ମନେ ହେଲା । କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ସେ ଜାଣିଗଲେ ଯେ ସେ ନାରୀଟି ବିଦର୍ଭ...
କେତେବେଳେ ସିଏ ରାଜଦୁଲ୍ଲଣୀ କେତେବେଳେ ବୋଉର ଆକଟ ସହେ ପାଠପଢ଼ା ଅଧାରୁ ଉଠି ବାପାଙ୍କୁ ପାଣି ଗିଲାସେ ଦେବାକୁ ହୁଏ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ବାହାରି ଯାଉ ଯାଉ
ଭେଟିଥିବା ଅନେକ ପଦାଧିକାରୀଙ୍କ ଠାରୁ ଅଦେଖା ଅଧିକାରୀ ଯେତେ ପାରଙ୍ଗମ ବେଶୀ କୁହୁକ କଥାର ।
ଆକାଶ ବକ୍ଷରେ ସୁରୁଯ ସୁନ୍ଦର ସୁରୁଯେ ସୁନ୍ଦର ଜ୍ୟୋତି, ଆଈକୁ ସୁନ୍ଦର ପାକୁଆ ପାଟିରେ ଅଜାଙ୍କ କୋଳରେ ନାତି ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ