ଆମେ ସବୁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଧ୍ରୁତରାଷ୍ଟ୍ର, ଆମେ ପୁତ୍ର ପ୍ରେମରେ ଏପରି ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଯାଇଛେ ଯେ ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କର ଦୋଶକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉନେ ବରଂ ସବୁ ଦୋଶ...
ଲମ୍ୱା ଲମ୍ୱା ଗୋଡ଼ ଆଠ କି ଦଶ, ଡେଣା ଦୁଇଟିରେ ଲଙ୍ଘେ ଆକାଶ ।
ସ୍ୱାଇଁବାବୁ କାହ୍ନାକୁ ଧରି ତା' ଗାଲରେ ଚାରି ଛଅ ଥାପୁଡ଼ା ଖୁବ୍ ଜୋର୍ରେ ଲଦି ଦେଲେ ।
ତା' ରୁମ୍ରେ ସକାଳୁ ଲାପ୍ଟପ୍ଟା ଧରି ବସିଛି । ମନା କରିବାରୁ କବାଟ କିଳି ଦେଲା । ବସିକି ଖେଳୁଥିବ ।
ଯଦି ସେ ଦେଲାବେଳେ ନିଜର ଥିଲା ତ ନେଲାବେଳେ ନିଜର କାହିଁକି ନୁହଁ ବୋଉ ।
ସାଙ୍ଗରେ ଥାଏ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତିଗତ, ଜିନିଷ, ଘର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କପଡା, ଦାଦାଙ୍କ କୁନି ଝିଅ ପାଇଁ, କିଛି ଚକୋଲେଟ, ବୁଢ଼ୀ ମା ପାଇଁ, ରେଶମ କପଡା ଏମିତି...
ଆକାଶକୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲାଣି ମେଘ, ଭାରି ଗୁଳୁଗୁଳି ରହୁଛି ପାଗ, ଗଛ ପତରତ ଟିକିଏ ହଲୁନି ଘରେ ରହିବାକୁ ଲାଗୁନି ବାଗ ।
ମରିବା ଆଗରୁ ଯାହା କହୁଛି ତାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ପାଳନ କରିବୁ ।
ଜ୍ୟୋତିଷ ବିଦାୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ପୁନର୍ବାର ଆଖି ବନ୍ଧାଗଲା, ପୂର୍ବକଥିତ ଦସ୍ୟୁ ଦୁଇ ଜଣ ବାଟରେ ଛାଡ଼ି ଦେଇଗଲେ ।
ମୁଁ କିନ୍ତୁ ସାରୁ ପରିବା । ଲୋକଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଶିଲେ ମୋତେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ