ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଧିକ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଯାଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁର୍ନଜନ୍ମର ତଥ୍ୟକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହୁଛନ୍ତି ଏବଂ ପୁର୍ନଜନ୍ମକୁ ଏକ ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତୁଳନା କରିଛନ୍ତି ।
ଗାଆଁରେ ସମସ୍ତେ କୁହା କୋହି ହଉଥାନ୍ତି ,ସାତ ଆଠ ବର୍ଷ ହେଲା ଏମାନେ କ ଣ କେହି ନଥିଲେ । ବୁଢ଼ୀ ପାଟିରେ ମିଠା କି ଗୋଟାଏ ଚକ୍ ଲେଟ୍...
ଗାର୍ଗୀ, ଏବେ ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଆମେ ଏମିତି ପଳାଇ ଆସି ଠିକ୍ କଲେନାହିଁ । ସେଇଠେ ହିଁ ରହି ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବଦଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତେ... । ଛାଡ଼....
'କି କଥା ତମେ ମୋ ଝିଅଭଳି । ସେପଟେ ଭୋଜିଭାତ ଭାସିଯାଉଛି । ଏପଟେ ମୋ ଝିଅ ଉପାସ । ୟେ କଣ କଥା ?' ବରାଳ ବାବୁଙ୍କୁ କଥା...
କେବେ ବଦଳିବ ଏତେ ଦୀର୍ଘଯାତ୍ରା ପରେ ଆତତାୟୀ ମନ ବୁଦ୍ଧି ଚେତନାର ପରିସର ନିରୁତ୍ତର ନାଚାର ସମୟ... ! !
ଖୋଲିଯାଏ ରାସ୍ତା ତମ ଦୁଆରକୁ କାରାଗାର ରନ୍ଧ୍ର ଦେଇ ଟୋପାଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ପରି, ସ୍ମୃତି ସବୁ ଭାସେ ସେଠି
ଜୀବନ ସଙ୍ଗୀତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନି ଲେଖା ହେଲାଣି ମୋ ଇତି !!
କୌଣସି PCC ତୁମର ନାମ ଦେଇନାହିଁ... କେବଳ କିଛି କମିଟି ସଦସ୍ୟ (ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ) ଦେଇଛନ୍ତି ।
ସମୟର ପୂର୍ବରୁ ଓ ଦୈବାଧୀନତା ଠାରୁ ଅଧିକ କେବେ ବି ମିଳେନା ।
ବାପାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଯେମିତି ଭାରି ମନେ ହୁଏ ତାଙ୍କପାଇଁ । ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ