ଶିରିଶିରି ଏଇ ମଳୟ ଛୁଆଁରେ ଫୁଲ ଭରା ଉପବନ ନିରବଧି ମୋର ହୃଦେ ମଳମଳ ଶୁଭେ କାର ବଂଶୀସ୍ୱନ !!
ତା'ପରେ ଖୋଲିବ ତା'ର ଭାଗ୍ୟ ସୁଧୁରିବ ଏଇ ସମାଜର ଗତି ତିଆରି ହୋଇବ ରାମ ରାଜ୍ୟ ।
କେତେ ଶତ୍ରୁ କେତେ ବାଧା ସାମନା କରିଛି ଯଦି ପଳାୟନ ପନ୍ଥୀ ହୋଇ ଯାଇଛନ୍ତି ଫେରି ସତ୍ୟ, ନିଷ୍ଠା, ଏକାଗ୍ରତା ପରିଶ୍ରମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ମୋର ମୋ ଚାଲିବା ପଥେ ଚାଲିଛନ୍ତି...
ପତ୍ରରେ କମ୍ପନ, ଝରଣାରେ ସୁର ଆଉ ଖୁସିର ସପନ ସୁରଭିତ ମନ ତଳେ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁକୁଟ ଦିଶେନା ସୁନ୍ଦର ଯେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ ମୟୂର ଚୂଳ ଶୋଭା ଦିଶେ ନାହିଁ ରତ୍ନସିଂହାସନ ତୋତେ ଶୋଭା ଦିଶେ କଦମ୍ୱ ଡାଳ ।। ୦ ।।
ତୁମେ କୃପାସିନ୍ଧୁ ତୁମେ ଦୀନବନ୍ଧୁ ତୁମେ ଭକତ ବତ୍ସଳ ଅମୃତବିନ୍ଦୁ ତୁମେ. . .
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ