ଆଉ କିଛି ନ କହି ଚୁପ ଚାପ୍ ଯାଇ ତାଙ୍କ ଗାଡ଼ିରେ ବସି ପଡିଲି ସୁନା ପିଲା ଭଳି । ମୁଁ ଯୋଉଠିକି ଯିବା କଥା ଠିକ୍ ସେହି ଜାଗାରେ...
ସବୁ ହୃଦୟରେ ସବୁ ସ୍ୱରୂପରେ ସମ ଭାବେ ପୁରି ଥାଇ କେମିତି ବର୍ଣ୍ଣିବି ଶବ୍ଦ, ରୂପ ଧରି
ମୃତ୍ୟ ଭିତରେ ଅମୃତର ଗାଥା ଗାଇ ଉଠ ବୀର ତୁହି ଅସୀମ ଆନନ୍ଦେ ଏ ସାରା ଜଗତ ଜାଗି ଉଠୁ ପ୍ରାଣ ବହି
ଆଖି ଖୋଲିଲା ପରେ, ମୁଁ ବାବାଙ୍କୁ 'ପ୍ରଥମେ' ଖୋଜିଲି ବୋଲି ମୋ' ବୋଉ ଅବିକା ମୁହଁ ଫୁଲେଇ ବସିଛି !
ଶୂନ୍ୟ ନୀଡ଼ରେ ଆତ୍ମପକ୍ଷୀଟି ଜାଗି ଯାଏ ! ମୁନି ମୌନ ହୋଇଯାଏ !
ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ... ତୁମର ସବୁ କଷ୍ଟ, ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଆବୋରି ନେଇ ତୁମକୁ ପ୍ରାଣ ଭରି ଭଲ ପାଇବାକୁ ...
ମୁଁ କେବଳ ଏତିକି କହିଲି , ଯେଉଁ ଦେଶରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବୋଉ ବି ଧାଡିରେ ଅପେକ୍ଷା କରି ନୋଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଛନ୍ତି, ତୁମେ ଆଉ କାହାକୁ ଭୟ କାହିଁ କରୁଛ...
ମତେ ବେଳେ ବେଳେ ଲାଗେ- 'ସତେ ଯେମିତି ଲୁହରେ ସେ ଗଢ଼ା ! ସତେ କି ଲୁହ ତା'ର ଖାଦ୍ୟ ଆଉ ଲୁହ ତା'ର ଜୀବନ !'
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ