ସାଧାରଣତଃ ଲୋକେ ମା’ କୁ ପ୍ରଶନ୍ନ କରାଇବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା (ବଳି) କିମ୍ବା ପିତଳ ଘଣ୍ଟିଟିଏ ବାନ୍ଧିବାକୁ ମାନସିକ କରିଥାନ୍ତି । ଚୈତ୍ର ମାସଟି ମା’ର ପର୍ବ...
କାନ୍ଧଭାର ବୁହା ପ୍ରତିସ୍ପର୍ବ୍ଦା ଖାଲି ଦାନମାଝୀ ଦେଖାଦେଖି ବାହୁଙ୍ଗି ଖଟିଆ ଉପରେ ବୁହାନ୍ତି ମେଡ଼ିଆ ଭାଇଙ୍କୁ ଡ଼ାକି
ଆଉ ଗଣେଷ ସରସ୍ୱତି ପୂଜାଦିନ ଫସଲ ଭଲ ହୋଇଥିଲେ.. ଭୋଜିଭାତର ଚାନ୍ଦା ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ।
ସେଥିପାଇଁ ଲୋକେ କହନ୍ତି- ମା' ବାପ ଠାରୁ ସୋଦର ନାଇଁ, ଆଖୁଗୁଡ଼ଠାରୁ ମଧୁର ନାଇଁ ।
ଧର୍ମ ସେତେବେଳେ ସାର୍ଥକ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଏହା ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୁଏ । ସନ୍ଥ କବୀର ଓ ନାନକ ଏହି ମାନବ ଧର୍ମରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ।
ଭଲ କରି ନିରୀକ୍ଷଣ କଲି, ବାମ ଆଖି ଫୁଲି ନାଲି ପଡ଼ିଯାଇଥାଏ, ଓଠ ଫାଟି ରକ୍ତ ଶୁଖି ଯାଇଥାଏ, ବାହୁ, ଜଙ୍ଘରେ ନୋଳା କଳା ଚମଡ଼ା ଉପରେ ଆହୁରି କଳା...
ମାତ୍ର ସେ ଡେଉଁଥିବା ସମୟରେ ଯେ କେହି ତାଙ୍କ ଛାୟା ତଳକୁ ଆସିଯାଇଥାଏ, ତା'ର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥାଏ । ତେଣୁ ରାତିରେ ସେ ଆମ୍ୱ ବଗିଚା ରାସ୍ତା ଦେଇ ମଧ୍ୟ...
ତା' ମାମୁ ପୁଅ ଭାଇଙ୍କ ଝିଅ ଝିଆରୀକୁ ପ୍ରେମରେ ଫସାଇ ସେ ତା' ସଙ୍ଗେ ଥରେ ସାତଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁଆଡ଼େ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ସବୁ ଦେଇ ଦେଇ ସେ ଶୂନ୍ୟ ଅନ୍ୟର ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନିଜ ଦେହ ଚିରି ଦେଇଛି ରାସ୍ତା , ବୁହେଇଛି ଶିରା ପ୍ରଶିରାର ସବୁ ଯାକ ରକ୍ତ , ମୁଣ୍ଡେଇଛି...
ଆଉ ଗୀତ ଗାଇବନି ଧାନବିଲ ବାପା ଫୁର୍କିନା ଉଡ଼ିଯାଇଚି ବଣି ଧାନଟିଏ ପୋତିଲନି ଯେ ନିଜକୁ ପୋତିଦେଲ ପଙ୍କରେ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ