ତମକୁ ଶୁଭୁନି କି ଏ ଆର୍ତ୍ତ ଚିତ୍କାର, ଶୁଭୁନି କି କେଉଁ ଅବଳାର କରୁଣ ରୋଦନ ? ଆଜି ତମ ଈଶ୍ୱରତ୍ତ୍ୱ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା କି, ନା ଭୟରେ କେଉଁଠି...
ମନ କଥା ମନେରଖି ତଥାପି ମୁଁ ହସୁଛି ଅନ୍ଧକାର ରାତି ପରେ ସକାଳ ଆସେ ଶୁଣିଛି ।।
ଶଳା ଅଜନ୍ମା, କାହା ଅଭିଶାପରୁ ତୁ ଆସି ମୋରି ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲୁରେ ହତାଭାଗା । ଦିନ ଆଠଟା ଯାଏ ଶୋଇବୁ ।
ଦୁଃଖ ମୋତେ ଛୁଇଁଦେଲେ ତମକୁ ମୁଁ ମନେ ମନେ ଖୋଜେ ଅକାଳେ ସକାଳେ ସୁଖର ଖବର ଆସିଲେ ତାକୁ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ମଣିଷ ପାଏନା ।
ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ମଧୁସୂଦନ ଓ ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି ମହାରାଜାଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଧର ମହାନ୍ତି, ଭୁବନାନନ୍ଦ ଦାସ, ସ୍ୱାମୀ ବିଚିତ୍ରାନନ୍ଦ ଦାସ, ଭିକାରୀ ଚରଣ ପଟ୍ଟନାୟକ, ସତ୍ୟନାରାୟଣ ସେନଗୁପ୍ତ ଓ ବିଶ୍ୱନାଥା...
ତୋ କୋଳେ ଜନମିବି ମନେ ଥିଲି ଭାବି କୁଆଁ କୁଆଁ କରି କେତେ ମୁଁ କାନ୍ଦିବି ଆଶା ମରୀଚିକା କଲା ତୋର ଛନ୍ଦ ଫେରେଇ ଦେ ମୋତେ ।।୨।।
ତୁମର ମଧୁର ପ୍ରେମ ପ୍ରତି ଅଙ୍ଗକୁ ମୋର କରେ ଯେ ଅବଶ
କବିତା ଜଳିଲା ଜୀବନ ଜଳିଲା ସେ ଜଳନ ର ପରିସମାପ୍ତି ନାହିଁ ଅନ୍ତରଦାହ ର ଅବଲୁପ୍ତ ଅଂଶ ଜଳୁଥିବ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ।
ସ୍ଵପ୍ନରେ ମସଗୁଲ ନୟନରୁ ନିଦ୍ରା ପରି ହଜେ, ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡିତ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ । କେତେବେଳେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆଢୁଆଳେତ କେବେ ସମାଜର ଦ୍ଵାହି ୟା ଭିତରେ ସୃଜନଶୀଳତା ପୁଣିଥରେ...
କେଇ ମୁଠା ସୁଖିଲା ଭାତ ଆଉ ଚିମୁଟାଏ ଲୁଣ ଯେ ଯଥେଷ୍ଟ, ପିଞ୍ଜରା ହାଡତଳେ ଡହ ଡହ ଜଳୁଥିବା, ମୋର ଏଇ ଭୋକିଲା ପେଟ ପାଇଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ