କଳାଗର୍ତ୍ତର ଅନୁସନ୍ଧାନ ସନ୍ଧାନୀ ମନ ଖୋଜିଛି ବିଜ୍ଞାନର ଚେତନା କେବେ ପରାଜିତ କରିପାରିଛି କି ତୁମ ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିକୁ ଏ କ୍ଷୀଣ ଶରୀର !
ଭୟର ଶିହରଣ, କାଳେ ଅହେତୁକ ଭାବନାର ଅନ୍ତରାଳେ ଭାଙ୍ଗି ନୀଡ଼ ବନ୍ଧୁତ୍ୱର ଧୃଷ୍ଟତା କରି ବସିଚି ମୁଁ
କିଛି ନାହିଁ ତ ନ ଥାଉ । ଯାହା ଦେଲ ମତେ ଲକ୍ଷେ ଟଙ୍କା ।
ହଇରେ ଗଣି, ମୁଁ ତ ବୃନ୍ଦାବନ ଯାଇଥିଲି । ସତ, ଗୋପପୁରଟା ତ ଏତେ ବଡ଼ ନୁହେଁ । ପୂତନା ମଡ଼ାଟା ଉଣେଇଶ ଯୋଜନ ମାଡ଼ି ଗୋପପୁରରେ କିମିତି ପଡ଼ିଲା...
କୋଳାହଳରେ ହଜି ଯାଇଥିବା ମଣିଷ ପରି ମଠ ମନ୍ଦିର ଚଉହଦି ମାପୁ ମାପୁ ସରିଯାଇ ଥିବା ଜୀବନ ପରି କାହା ପାଇଁ କ'ଣ ତୁମେ, ମୁଁ କୁହେ ତୁମେ ମୋ...
ଛୋଟ କୁକୁରଟି ବିଚରା ଏ ବିକଟାଳ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସନ୍ତ୍ରାସିତ ହୋଇପଡ଼ିଲା । ଡରି ମରି ଧଡ୍ପଡ୍ ହୋଇ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା ।
ତା' ଛଡ଼ା ମୁଁ ବୁଝିପାରୁ ନଥିଲି କ୍ଷୀରୁଆ ଏ ନିରାଶ୍ରୟୀ ସହିତ କାହିଁକି ଲାଗୁଥିଲା ? କ'ଣ ଇଜ୍ଜତ ନା ଟଙ୍କା ଲୁଟ ପାଇଁ ?
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ମା' ଯଶୋଦା । କିପରି ତାଙ୍କର ଅନ୍ଧର ଲଉଡ଼ି ନୀଳମଣି ଏତେବଡ଼ ପର୍ବତକୁ କାଣି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ସାତଦିନ ସାତରାତି ଟେକି ଧରିଲା ।
ମେଘରେ ମୁହଁ ମାଜୁଥିବା ପାହାଡ଼ ବୁଡ଼ନ୍ତା ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଙ୍ଗ ଅନ୍ୟମନସ୍କ କରେ ଯେଉଁଠି ତା'ର ନାଁ ଚଣ୍ଡିଖୋଲ ଛକ ଏଇଠି ମୋତେ ଓହ୍ଲେଇବାକୁ ହେବ ।
ହିସାବ କରି ଦେଖିଛୁ । କେବଳ ସରଳ ବିଶ୍ୱାସ ଯାହା ମଣିଷ ଉପରେ ରଖିଛୁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ