ଭାଙ୍ଗିପଡୁଛ କାହିଁକି ? ନଇଁପଡିଲେ ଅନ୍ଧାର ମାଡ଼ିବସିବ , ମାଡ଼ିବସିବ ଯେ ଆଉ ନଛାଡିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଡରି ଡରି ମାରିବାକୁ ଭଲପାଇବ କି ?
ଆମେ ଖଟିଖିଆ ଜାତି କେତେ କାଳ ଆଉ କାକୁତି କରିବୁ କାକର ହାତ ପାତି ?
ଗାଁ ଗଡିଆରେ ଗଗନର ଛବି ଏମିତି ଯାଉଛି ପଡ଼ି ଲାଗୁଛି ହଂସ ହଂସରାଳି ଖେଳୁଛନ୍ତି ବୁଡ଼ି ବୁଡ଼ି ...
ବାପା ; ଚାହିଁଦେଲେ ଥରେ ତେଜହୀନ ସ୍ନେହମିଶା ଚାହାଣୀରେ ଲାଗେ,ସ୍ବର୍ଗର ଐଶଯ୍ୟ ମୋ ହାତ ପାହାନ୍ତାରେ ଖସି ପଡୁଛି ଚୁନାଚୁନା ତାରାଫୁଲ ପରି ॥
'ଚୋରି', 'ହତ୍ୟା', 'ରାହାଜାନି'- ସର୍ବତ୍ର 'ଅତ୍ୟାଚାରର' 'ଦଣ୍ଡ' ତଥାପି ଆମେ ସଭିଏଁ ରାବଣ ପୋଡିବାକୁ ରୁଣ୍ଢ
ଜଙ୍ଗଲ ଆଜି ରକ୍ତାକ୍ତ ମଣିଷର ଟାଙ୍ଗିଆ ଚୋଟରେ ।
ସୁମି, ସେମାନେ ଆଉ ପାଞ୍ଚ ଦଶ ମିନିଟ୍ ରେ ଆସି ପହଁଚି ଯିବେ , ସବୁ କାମ ଶୀଘ୍ର ସାରିଦେ
ମହୁର ଲୋଭରେ ଉଡି ମୁଁ ଚୁମ୍ୱିଲି ତୋ ଅଧର କୁସୁମ ଯେବେ ମଧୁର ଦଂଶନ ପାଇବାକୁ ତୋ'ର ଆଶା ମୁଁ ରଖିଲି ସେବେ ।
ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ମୋ ମୁନ୍ନା କୁ ଦେଖୁଛି । ବିଚାରାକୁ ଟିକିଏ ଗେଲ ହେଲେ କରି ପାରିବି ନାହିଁ ? କିଛି ତ ଦେଇ ପାରିଲି ନାହିଁ ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ