ମାଆ ଲୋ, ତୁ ସିନା ଚାଲିଗଲୁ କିନ୍ତୁ ମତେ ମୋ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଧରେଇ ଦେଇ ଗଲୁ
ମୁଁ ସେଇ ଠକ ତପୁ ଯିଏ ଗଣିତ ନାଁ ରେ ପାଞ୍ଚଦିନ ମିଛ ପେଟକଟା ବାହାନା କରି ଘରେ ପଡିଥିଲା ।
ନଈପହଁରିବା କଥା ଶୁଣିଲେ ବାପାଙ୍କଠୁ ଗାଳି ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ । ସେଥିପାଇଁ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ରଜ ପିଠା ଖାଇ, ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ବାହାରିଲା ନଈକୂଳକୁ ଦୋଳିରେ ଝୁଲିବା ବାହାନା...
ଜାଣେ ମୁଁ ..ବଦଳିଛି ସମୟ.. ଆଗେଇଛି ବୟସ.. କିନ୍ତୁ ମନ ମୋର ସେଇଠି ସେମିତି ନିଶ୍ଚଳ..
ଆପଣ ଏମିତି ଆପଣଙ୍କ ଲେଖନି ମାଧ୍ୟମରେ ସମାଜକୁ, ନାରୀ ଜାତିର ସମ୍ମାନ ଓ ଉତ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ । ଆପଣଙ୍କ ଘରଟା କେଉଁଠି ମାଡାମ୍ ?
ଆଶିଷ ଭାବୁଥିଲା ବର୍ଷା ତା ଅଫିସ୍ ଆଫେୟାର ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣିନି ହେଲେ ବର୍ଷାକୁ ସବୁ ଜଣା ଥିଲା ।
ମୁଁ ବି ଠାରେ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖି ପକାଏ ଖୁବ୍ ଗୋଟାଏ ବଡ଼ ସଭାରେ ମୋ ବେକରେ ଉତ୍ତରୀୟ ପକା ଯାଉଚି । ହାତକୁ ବ୍ରୋଞ୍ଚଏ ମୋ କୃତୀ ଲିଖିତ ବଡ଼...
ଗୋଟିଏ କଂସର ସେଦିନ କରିଥିଲ ଦମନ ଆଜି ଏ ପୃଥିବୀ ଲାଗେ ମଥୁରା ସମାନ ପୁଣିଥରେ କଂସର ଦମନ ପାଇଁ ଆସ ଗୋ ତୁମେ କୃଷ୍ଣ ।
ଏବେ ଯଦି ଉଠି ପଡ଼ି ସିଟ୍ ଯାଚନା କରେ, ତାହେଲେ ସାମ୍ନା ସିଟ୍ର ପିଲାଟି ବୋଧହୁଏ ମୋ ଶରୀରରୁ ଚରିତ୍ର ନାମକ ଖୋଳପାଟିକୁ ଏଇଠି ଉତ୍ତାରି ରଖିଦେବ ।
ଇଞ୍ଜିନିୟର ଭଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରୌଢ଼ ବୟସରେ ଦୁଇଟି କନ୍ୟା ସନ୍ତାନର ଜନନୀ ନିଜ ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଛାଡି ଯେଉଁ ଷ୍ଟେନୋ ଭଦ୍ର ମହିଳାଙ୍କୁ ବାହା ହୋଇ ପଡିଲେ । ସେ ଦେଖିବାକୁ କେମିତି...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ