ଜଣାନାହିଁ କେତେବେଳେ ଲିଭିଯିବ ସାରାବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକମାତ୍ର ଜୀବନ୍ତ ଗ୍ରହ ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ଶାଦ୍ବଳ ପୃଥିବୀ ମଥାରୁ ସଧବାର ସିନ୍ଦୁର ଟୋପା !
କନ୍ଦର୍ପ କହିଲେ ଆପଣ ଯାହାକୁ ବୁଝନ୍ତି ଇଏ ନୁହେଁ ସେଇ ଭଦ୍ରଲୋକ ଫୁଲ ଶର, ରତି ଓ ମେନକାଙ୍କ ସହ ବାବୁଙ୍କ ଅପଡ଼ ।
ପୂଜ୍ୟ ପବିତ୍ର କୁମାର ଭାଇ ! ନୀଳ ଆକାଶରେ ତମେ ଧ୍ରୁବ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣି ସାଧୁ ସନ୍ଥଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତମ ଆତ୍ମା ଗଉରବ ।।
ତୁମର ବାଣୀ, ତୁମର ଆଶ୍ୱାସନା ଭରା ଆହ୍ୱାନ ଆଉ ତା'ସହ ଦୃଢ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଆମ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ମନୋବଳ ବଢାଇବାର ମୂଳ ଶସ୍ତ୍ର ।
ଆମେ କର ଯୋଡି, ତୁମ ଚରଣରେ ଅର୍ପିତ ଏ କ୍ଷମାର ପ୍ରାର୍ଥନା ଅପେକ୍ଷା କରିଛୁ ଆର ବରଷକୁ ପୁଣି ଭେଟିବା ହେ ଗଜାନନ ।।
ପତିତପାବନ, ନାମବହି ପ୍ରଭୁ ପତିତକୁ କର ହେଳା ଆକୁଳେ ଆକୁଳେ, ବ୍ୟାକୁଳେ ଡାକୁଛି ବୁଡ଼େ ମୋ ଜୀବନ ଭେଳା...
ପୁରା ପୁରା ରାତି ଛୁଆଟା କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଲହୁ ଲୁହାଣ ହେଇଗଲା କିନ୍ତୁ ମୋ ପଥର ଛାତି ରୁ ଟୋପାଏ ବି କ୍ଷୀର ଉତୁରିଲାନି
କାଣିଚାଏ ତୋର କୈବଲ୍ୟ କଣିକା ମୁକତି ପାଇବି ମୁହିଁ କାଳିଆ ତୁ ମୋର ପରାଣ ଧନରେ ତୋପରି ଠାକୁର କାହିଁ ।
ଭାରତ ମାତାର ଭବିଷ୍ୟତ ମାନେ ବାହାରିଗଲେଣି କାମରେ ଗଲା କାଲିର ସେ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଭୋଜନ ଆଉ କି ରହିବ ପେଟରେ ? ଗରିବ ଲୋକଟା ଗରିବ ହିଁ ହେଲା ଅଗଷ୍ଟ...
ହେଲେ କଣ ପାଇଲା ସେଇ ହତଭାଗିନୀ ? ତା' ରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେଠି ହୋଇଗଲା ଦୁଷ୍କର୍ମର ଶିକାର ।
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ