ନିଦ୍ରା ହଜେ ତମ ଆଲିଙ୍ଗନେ, ନମନୀୟ କଳାର ପିତୁଳା ଗଢ଼ି ହୁଏ ପଦପରେ ପଦ ଯେତେ, ଅର୍ଥହୀନ ବୁଭୁକ୍ଷୁ କବିତା
ଆଖି ଫୁଟିଲାଣି ବୋଉ ମୋ କହୁଛି ବାଟକୁ ସେ ଅଛି ଚାହିଁ । କରଜ ଶୁଝିବା ଆଶାରେ ପଡ଼ିଛି ଘରକୁ ଯେ ଫେରୁ ନାହିଁ ॥
ତୁମର ଅତୀତ ସହିତ ମୋର କିଛି ଯାଏଆସ ନାହିଁ । ସେ ତୁମର ଅତୀତ ଥିଲା । ସେ ବିଷୟରେ ମୁଁ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁନି ଏବଂ ଜୀବନରେ କେବେ...
ମେଲାଇବାକୁ ଡେଣା ଆଉ ସହିବାକୁ ଉଡ଼ିବା ର ଅଦମନୀୟ , ଅପୂରଣୀୟ ଇଚ୍ଛା ର ଜ୍ଵଳନ
ବିଦ୍ୟାକୁ ଧରି କୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ରହି ପାରିବି ନାହିଁ । ତାର ଓ ଶୋଭନ ଦାସର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଜାଣିଲାପରେ...
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ