ହଁ ହଁ ନଛିଆକୁ ଆଜି ରାତିରେ ମରିବାକୁ ହେବ । ଯା ମୋ ପାଇଁ ନଛିଆର ତାଜା ରକ୍ତ ନେଇକି ଆସ । ଶଙ୍କରା ଚମକି ପଡିଲା । ହାଟ...
ଶୃତିଦେବୀ ଅନୁଭବ କଲେ ସେ ଯେପରି ତରଳି ବୋହି ଯାଉଛନ୍ତି ପାଣି ପାଣି ହୋଇ ବର୍ଷାଧାର ସହ ।
ଏଥର ଘରକୁ ଗଲେ ମୁଁ ବହୁତ କାମ କରିଦେବି , ତା'କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି , ତାକୁ ବି ଭଲ ଲାଗିବ ଆଉ ମୋତେ ବି
ଏବେ ଚିନ୍ତା କରୁଛି, ନାଗପୁର ଫେରି ଯିବି ଓ ବଳକା ଟଙ୍କାରେ ଗୋଟେ ଏକ ବଖୁରିଆ ଫ୍ଲାଟ୍ କିଣି ବାକି ଜୀବନଟା ସେଇଠି କଟେଇ ଦେବି
ଜୟନ୍ତ ଜଣେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବାନ୍ ଅସୁସ୍ଥ ନପୁଂସକ, ତାଙ୍କ ଔରସରୁ ତା'ର ସନ୍ତାନ ହେବାର କୌଣସି ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ ବୋଲି ଜାଣିଗଲା ପରେ, ଜୁହୁ ବିଚ୍ ବଂଲୋ ଛାଡ଼ି ଭୁବନେଶ୍ୱର ଫେରିଯିବା...
କେଶ ବିଛୁରିତ, ପୋଷାକ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ, ଶୂନ୍ୟ କଚି, ସର୍ବୋପରି ଚାହାଣୀ ତାର ଉଦାସ ଉଦାସ । ମୁଁ ଭାବିଲି ଝଡ଼ର ସାମ୍ନା କରି ଆସିଛି ତ, ତେଣୁ ଥକି ପଡ଼ିଥିବ...
ଏହାର ସମାଧାନ, ତମେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ ନାହିଁ ।
ତାହାର ଆଖି ଦୁଇଟା ଫାଟି ପାଣି ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାର ସେହି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକରେ ତାହାର ରାଜା ପ୍ରେମାନନ୍ଦଙ୍କ ନୟନରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟୋପା ଲୁହ ବିଛଣାରେ ଗଡ଼ିପଡ଼ିଲା ।
ତମେ ଜାଣିଛ ମା' ବଇଶାଖୀର ପଥର ପରି ଫଟାମାଟି କାଟି ଚଷାପୁଅ କେମିତି ହଳକରି ବିହନ ବୁଣେ । ବର୍ଷାର ମେଘ ଘଡ଼ଘଡ଼ି ଅନ୍ଧାରରେ କେମିତି ରୁଆ ବେଉଷଣ କରେ...
ଗାଁର ପାଞ୍ଚ ମାଇପେ କହନ୍ତି, "ମାଳତୀର ଚାଲିଟି କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର !"
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ