ସତରେ କଣ ଛିଡ଼ିପଡ଼ିଛି ଆକାଶ ନା ଧରାଯାଇଛି ରସାତଳକୁ ହାତଛଡ଼ା ହୋଇଛି କି ସମ୍ରାଟଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଶୁଖିଗଲା କି କ୍ଷୀରସାଗର ନା, ଫଣା ହଲେଇଳା ବାସୁକୀ ଖୋଲିଲେ କି ତୃତୀୟ...
ସେମାନଙ୍କର ସବୁ ବିଦ୍ରୋହର କାହାଣୀ ସରିଯାଏ ମୋ ସ୍ମିତ ହସରେ ସବୁ ଯଜ୍ଞର ଆହୁତି ହୋଇଯାଏ ମୋ ଇଷିକାରରେ ।
ସେ ବୁଢ଼ୀ ବୋଧହୁଏ ପହଞ୍ଚି ସାରିଛି ମୃତ୍ୟୁ ପାଖରେ କିନ୍ତୁ ଦୌଡୁନାହିଁ ହଁ ଏ ଯୁବକ ବୋଧେ ଦୌଡୁ ଦୌଡୁ ଧକ୍କା ଖାଇ ମରିବ
କବିତା ତେବେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ ଯେବେ ବିଷୟଠୁ ଦୂର ଏବଂ ବସ୍ତୁର ନିକଟରେ ଥାଏ ଏକୁଟିଆ କରିଦିଏ କବିତା
ତମେ କଡ଼ ଲେଉଟେଇଲ ମୁଁ ନିଜକୁ ନିଜେ ଡରି ସେଇ ପାଖରେ ବସିଥିଲି ତୁମେ ଉଠିଲ ଆଉ ଟିକେ ପରେ ତୁମେ ଶୋଇଗଲ
ଏକଥା ସିଏ ଦଶବର୍ଷ ପୂର୍ବେ କହିଥିଲା ଆଜି ସେ ବାରମ୍ୱାର କହୁଛି ମତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଛି ଏହା ସେ ବହୁସମୟ ଧରି ବନେଇ ଚୁନେଇ କହୁଛି
ଏଇ ଅନୁଭବଟି ଆସିଛି କାମରେ ମଗ୍ନ ରହି ସଭିଁଙ୍କଠୁ ଦୁଃଖ ଛୁପାଇବାରେ
ମତେ ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ଅନୁଭବର ସନ୍ଧାନରେ ଛାଡ଼ି ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯିଏ ବଡ଼ ଅନୁଭବ ନପାଇ ସବୁ ଜାଣନ୍ତି
ଖେଳାଉ ଥାଏ ନାରୀର ମୁହଁ ଉଦାସ ତଥାପି ସେ କରୁଥାଏ ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ ତା' ଭିତରର ଏ ଗର୍ଜନ
ଏ ମାଟି ଏଠାରୁ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି ତାହା ସେମାନଙ୍କ ଘର ନୁହେଁ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଘର ବହୁତ ବଡ଼ ଦେଶରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ