କାଳେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପରେ ପୁଣି ବିଛଣାରେ ମଳମୂତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବି ଓ ବୋହୂମାନଙ୍କ କାମ ବଢ଼ାଇ ଘରଦ୍ୱାର ଅସନା କରିବି ସେଥିପାଇଁ ବୋହୂମାନେ ମତେ ଦୁଇଦିନ ହେଲା ଖାଇବା...
ସାହିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ପଛରେ ଯଦି କୌଣସି ପ୍ରେରଣା ନ ଥାଏ ସେ ସୃଷ୍ଟି କାଳଜୟୀ ହୁଏ ନାହିଁ ଓ ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ନାହିଁ । ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଘଟଣା...
ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ତାଙ୍କୁ ଫସାଇବାକୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଂସାର ଉଜାଡ଼ିବାକୁ । ସେ ନିରୁତା ଗଙ୍ଗାଜଳ ଭଳି ପବିତ୍ର ଓ ମୋତେ ସାନଭଉଣୀ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି...
ଅମଙ୍ଗ କୋଡ଼ରେ ମଲେ ଜୋଡ଼କୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦେବି । ମାତ୍ର ପୋଷ୍ୟା କନ୍ୟା କରି କାହା ହାତରେ ଉତ୍ସର୍ଗୀ ଦେବିନି ।
ଧନ ଥିଲେ ପ୍ରେମ ଯାଏ ଏଠି ମିଳି ଚରିତ୍ର ଗୁଣକୁ କିଏ ବା ପଚାରେ ସେ ଏଠି ପଙ୍କ ପରି ! !
ମୋ ଜୀବନ ଚଲାବାଟେ ଯାଇଛି ମୁଁ ଆଜି ହାରି ହାରିଲି ମୁଁ ଦୁଃଖ ନାହିଁ ଦୁଃଖ ଖାଲି ତୁମ ପାଇଁ ନିଜର ଭାବି ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲି ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଛ...
ଦିନଟା ଯାକର ଶ୍ରମ ପରେ କ୍ଳାନ୍ତିକୁ ନିଦ ମାଉସୀର କୋଳରେ ଶୁଆଇ ଶାନ୍ତିରେ ନିଶ୍ୱାସ ନିଏ ମାନବ ଜଗତ, ଘଣଘଣ ଗର୍ଜନେ ନିଶା ଗରଜି ଉଠି ସର୍ବସ୍ୱ ଗ୍ରାସ କରେ...
ଯେଉଁ ଦୁର୍ମୂଲ୍ୟ ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ପଦଟି ସର୍ବାଧିକ ଭାବରେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଭାବଜଗତକୁ ଓ ତାହାର ଜୀବନଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଆସିଛି- ତାହା ହେଉଛି ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ରଚିତ ଓଡ଼ିଆ "ଭାଗବତ''
ଅନ୍ୟ ଦେଶର କ୍ଷତି କରିବାକୁ ବଳ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଖଟାଅ ନାହିଁ । ତା' ବଦଳରେ ନିଜ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ସେତିକି ବଳ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଖଟାଅ...
ଅମାନିଆ ହେଲେ ଟାଣି ନେଇ କୋଳେ ମଥା ମୋର ଚୁମେ ଯିଏ ରେ, ତାହାଠାରୁ ବଳି ଆପଣାର ମୋର ଦୁନିଆଁରେ ଅଛି କିଏ'ରେ ?
ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ